Let the Right One In
(Låt den rätte komma in)
Regisseur:Tomas Alfredson
Jaar:2008
Taal:Swedish
Speeltijd:106 minuten
Cast:Kåre Hedebrant, Lina Leandersson, Per Ragnar, Henrik Dahl, Karin Bergquist, Peter Carlberg


De twaalfjarige Oskar woont samen met zijn moeder in Blackeberg, een troosteloze buitenwijk van Stockholm. De scheiding van zijn ouders en het gepest op school door een aantal medeleerlingen, heeft hem doen terugtrekken in een eigen wereldje. Zijn nieuwe buurmeisje Eli zoekt toenadering en langzamerhand ontstaat er een vriendschap. Eli is echter een vampier, wat, ondanks de nodige complicaties, geaccepteerd wordt door Oskar. Eli’s chaperon Håkan struint de omgeving af naar bloed om haar voortdurende dorst te lessen. De oude man maakt de fout betrapt te worden en dit kost hem zijn leven. Eli is hierdoor genoodzaakt zelf in haar kost te voorzien en dit gaat niet onopgemerkt voorbij in de buurt. Eli’s levensstijl en Oskar’s oude leventje komen uiteindelijk aangrijpend met elkaar in aanraking en dit dwingt Oskar tot een keuze voor één van twee.

Het vampirisme maakt geen onderscheid tussen arm en rijk noch is het klimaatgevoelig. Transylvanische aristocraten en boerenzonen uit Oklahoma zijn ermee geïnfecteerd en het virus is opgedoken in broeierige Mexicaanse bars en in dorpjes nabij de poolcirkel. Een grauwe buitenwijk van Stockholm, begin jaren tachtig, is echter wel een uiterst merkwaardige plek voor een ‘vampyrer’ om zich te nestelen. Lelijke flatgebouwen in plaats van een herenhuis in New Orleans en de slachtoffers zijn Zweedse arbeiders in plaats van maagdelijke schonen. Een bloedzuiger in de gedaante van een kind is geen unicum (Salem’s Lot, Interview with the Vampire), maar verder is Let the Right One in een mijlpaal in de ontwikkeling van het vampiergenre; evolutie voor wat betreft originaliteit, devolutie voor wat betreft context. Denk ter vergelijking aan Freddy Krueger die de tieners van Elm Street verruilt voor de bankiers van Wall Street.

Regisseur Tomas Alfredson had niets op zijn palmares staan dat preludeerde op het akelige sprookje dat hij het publiek met Let the Right One in voorschotelde. Vaak betekent een ‘venture’ in het horrorgenre voor een novice de aanwending van cliché’s en het spelen op safe. Zeldzamer zijn de filmmakers die onbekend terrein betreden met een innoverend elan. Alfredson behoort tot de laatste categorie met zijn verfilming van het boek van John Ayvide Lindqvist. Gecombineerd met zijn uitmuntende acteursregie, is deze frisse blik een verademing in het remakewalhalla dat het horrorgenre is. De film suburbaniseert ‘dessutom’ het begrip ‘gothic’. Hadden films als The Crow en Batman de van oorspong landelijke duistere vertelstijl al verstedelijkt, het door Horace Walpole geïnitieerde genre verruilt met Let the Right One in kasteelruïnes, donkere bossen en grafzerken voor parkjes, speelplaatsen en zwembaden. Minder mistroostig wordt het evenwel niet, met dank aan de sombere ‘spray light’ belichting en cameravoering van de half Nederlandse cameraman Hoyte van Hoytema.

Naast een vampierfilm is Let the Right One in een ‘ungdomsfilm’, een ‘coming-of-age’ drama, waarin twee (ogenschijnlijke) prepubers worstelen met hun dagelijkse beslommeringen. Oscar torst de last van de scheiding van zijn ouders en de confrontaties met zijn plaaggeesten met zich mee, terwijl Eli verwikkelt is in een voortdurende strijd om voedsel en onderdak. Beide zoeken verlichting in de vorm van gezelschap en bescherming. De titel van de film is, naast een verwijzing naar een song van Morrissey, dan ook voor tweeërlei uitleg vatbaar: Oscar laat het vampiermeisje in zijn leven toe om te ontsnappen aan zijn ellende en Eli ziet in het pispaaltje een geschikte en broodnodige levensgezel. Kåre Hedebrant en Lina Leandersson zijn perfect gecast voor de hoofdrollen. Zonder ervaring en dus volstrekt onbevangen interacteren ze ‘flytande’ met hun koude, troosteloze omgeving en situatie.

Vloeiend is eveneens het gebruik van CGI in Let the Right One in. Volstrekt in dienst van het verhaal, en niet andersom, hebben de Zweden aanmerkelijk wat beelden digitaal gemodificeerd. Datzelfde geldt feitelijk ook voor de ‘gore’, dat terloops en ontdaan van sensatie wordt gepresenteerd. Het gebeurt gewoon omdat de omstandigheden het vereisen. De bloederigheden, de ontluikende romantiek en de alledaagse besognes worden begeleid door de treffend melancholieke soundtrack van componist Johan Söderqvist. Eigenlijk valt alles op zijn plaats in deze duistere liefdesvertelling. Hollywood heeft de remake al gepland, terwijl een eigen initiatief in een volstrekt andere richting een beter eerbetoon zou zijn. Europa doet in ieder geval met dank aan Zweden weer een stevige duit in het mondiale horrorzakje met Let the Right One in. Waar blijft Nederland?


Beoordeling: 3.5 (?)
Recensent: HenrieS
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (10):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb