Black Sheep
Regisseur:Jonathan King
Jaar:2006
Taal:Engels
Speeltijd:87 minuten
Cast:Matthew Chamberlain, Nick Fenton, Sam Clarke, Eli Kent, Nathan Meister, Nick Blake


Henry Oldfield keert na een jarenlange afwezigheid terug op de familieboerderij waar hij opgroeide. Zijn broer Angus bestiert de schapenhouderij en hij was er indertijd, door middel van een lugubere grap, verantwoordelijk voor dat Henry schapenvrees ontwikkelde. Angus is druk bezig met de voorbereidingen van de presentatie van het Oldfield-schaap; een genetisch gemanipuleerd superschaap. De milieuactivisten Grant en Experience hebben lucht gekregen van de onoorbare praktijken die bij de ontwikkeling zijn aangewend en trachten de waarheid aan het licht te brengen. Ze stelen een gemuteerde schapefoetus en op de vlucht wordt Grant erdoor gebeten en geïnfecteerd met een virus. De foetus infecteert daarna een schaap en snel verspreidt het virus zich over de kudde. De schapen veranderen hierdoor in moordzuchtige vleeseters en richten zich op de mensen in de omgeving. Henry en Experience ondervinden op de vlucht voor de schapen dat het virus een zeer bizarre uitwerking op mensen heeft en dat Angus koste wat kost zijn project wil redden.

Het horrorpotentieel dat de faunawereld bevat is optimaal benut door de filmindustrie. Vrijwel elk dier met een ‘human fatality’ op het conto, heeft de aanval op het witte doek wel eens dunnetjes overgedaan. Om origineel binnen het ‘nature runs amuck’-genre te zijn, kan een filmmaker putten uit dat deel van het dierenrijk dat een aaibaarheidsfactor bevat. Dit kan geheel verkeerd uitpakken (Night of the Lepus) of in het geval van Jonathan King’s Black Sheep een schot in de roos zijn. King bewerkte het feit dat in zijn thuisland Nieuw-Zeeland de verhouding mens-schaap 1:13 is, tot memorabele horrormaterie door de schapen tegen de bevolking te laten keren. Uiteraard kon het ooigevaar niet serieus gebracht worden (al zullen zogenaamde ovinofoben dit tegenspreken), vandaar dat de regisseur de nodige komedie in het verhaal verwerkte. Niet subtiel, want bestialiteit en flatulentie zijn in het geval van schapen toch niet te vermijden.

Een ideale kruisbestuiving van humor en horror zoals Shaun of the Dead verwezenlijkte, is Black Sheep echter niet. Hiervoor werkte King te nauw samen met de make-up & prosthetics divisie van Weta Workshop, die zich enthousiast uitleefde op de herkauwende eigenschappen van de schapen. Het ledematengegraas vindt zijn hoogtepunt op de Oldfield-introductieparty van Angus, waarbij zowel het onvrijwillige gedoneer als de lichtvoetige toonzetting herinneringen oproepen aan die andere Nieuw-Zeelandse splatterkomedie (Kiwisplatter?) Braindead. Kundig digitaal geboetseerd is de scène daaraan voorafgaand waarin de kudde schapen een heuvel afrent, om de bijeenkomst te bestormen. De filmmakers lijken hiermee te refereren aan een vergelijkbare scène met dinosaurussen uit Jurassic Park. Weidse taferelen cinematografisch inkaderen is sowieso een sterk punt van King en zijn cameraman Richard Bluck, getuige ook de talrijke natuurschoonprenten die elegant voorbijschuiven.

De personages in Black Sheep zijn, passend in de totale compositie, karikaturistisch vormgegeven, met de ‘meat is murder’ verkondigende, chakra’s opdreunende en in hippiekledij gestoken dierenactivisten als toonbeelden van stereotypering. Net als in 28 Days Later zijn de natuurbeschermers schuldig aan de uitbraak van het virus. Eén van de gevolgen is een transformatie van een veganist naar een vleesetend ‘weerschaap’; een vondst die zich nestelt in het rijtje horrorcuriosa waarin zich ook mensenetende tomaten, een demonische poedel en het Evakostuum van Buffalo Bill bevinden. Black Sheep is geen hogere filmwiskunde en de weilanden zullen niet, zoals de zee na Jaws of de bossen na The Blair Witch Project, angstvallig gemeden worden. Toch is de film verplichte kost voor elke horrorliefhebber, al was het alleen maar uit bewondering voor het feit dat een idee over moordzuchtige schapen een miljoenenbudget heeft losgepeuterd bij de studiobonzen. Probeer dat hier maar eens met maniakale mussen, krankzinnige koeien of killerkorenwolven.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: HenrieS
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (20):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb