Day Watch
(Dnevnoy Dozor)
Genre:Cult, Fantasy
Regisseur:Timur Bekmambetov
Scenario:Timur Bekmambetov, Sergei Lukyanenko
Jaar:2006
Taal:Russisch
Speeltijd:132 minuten
Cast:Konstantin Khabensky, Mariya Poroshina, Vladimir Menshov, Galina Tyunina, Dmitry Martynov, Valeri Zolotukhin, Aleksei Chadov


In 2004 werd de wereld verblijd met Night Watch (Nochnoy Dozor), een Russische fantasy-horror gebaseerd op een Russische roman met dezelfde naam, waar de eeuwenoude strijd tussen Licht en Duisternis centraal staat. Beide kampen hebben een wapenstilstand die gecontroleerd wordt door een soort politiemacht waar beide partijen aan deelnemen. Het verbazingwekkende aan Night Watch was niet zozeer het verhaal, dat niet echt veel omhanden had, als wel de vormgeving van de film. Met relatief weinig middelen werd een sfeer geschapen en werden efdecten gebruikt waar menig Hollywood blockbuster nog een punt aan kan zuigen. Hoewel zeker niet zonder gebreken was Night Watch een van de meest verfrissende films in jaren.

Twee jaar later is er dan het vervolg, Day Watch (Dnevnoy Dozor). Losjes gebaseerd op de roman met dezelfde naam en gemaakt door hetzelfde team. De kampen zijn gelijk, de setting is gelijk, het grote verschil met het eerste deel is echter dat de inzet dit keer geen kind, maar een krijtje is. Waar eerder legendarische voorwerpen als de Heilige Graal en Pandora's Box al werden gebruikt als reden om het verhaal voort te drijven is het nu de beurt aan de Chalk of Fate.

Om even terug te keren naar het begin. Antiheld Anton (Konstantin Khabensky) is vader van een kind dat het verschil zou moeten gaan maken in de grote oorlog. Dit kind was echter nog neutraal en beide kampen wilden maar al te graag zorgen dat het einde van die neutraliteit in hun voordeel zou uitvallen. Aan het eind van Night Watch bleek dat het kind, Yegor (in Day Watch gespeeld door Dima Martynov) de kant van de Duisterenis op zou gaan. Anton, aan de kant van het Licht, was dus zijn zoon kwijt. Het pikt het verhaal op dit punt weer op. De spanningen tussen beide partijen zijn inmiddels behoorlijk opgelopen en Yegor is nu definitief onder de hoede van Duistere leider Zavulon (Viktor Verzhbitsky).
De film raakt vanaf dat punt in een stroomversnelling waar de kijker goed bij moet blijven. Op enig moment bevindt Anton zich in de buurt van Yegor die een normaal mens aanvalt. Hij besluit echter om dit voor zich te houden, hiermee Zavulon de kans gevend om Anton van de aanval te beschuldigen. Tevens komt Yegor's verjaardag steeds dichterbij, de dag waarop hij zijn volledige krachten zal kunnen ontketenen. Plaats dit tegen de achtergrond van een romance tussen Anton en stagiaire Svetlana die sterker is dan ze in eerste instantie lijkt, een speurtocht naar de Chalk Of Fate, waar mensen hun heden en verleden mee kunnen wijzigen, alsmede de introductie van een aantal nieuwe karakters en het lijkt alsof het verhaal een grote kluwen wol is waar hier en daar een eindje uit steekt.

Om te voorkomen dat Day Watch een onbegrijpelijke warboel wordt heeft regisseur Bekmambetov een aantal trucs uit zijn hoed weten te toveren. Allereerst is daar het tijdstip waarop het verhaal speelt. Waar Night Watch zich, enigszins logisch, voornamenlijk op de nacht focust, pakt Day Watch het gedeelte van de dag waarop het licht is. Hiermee wordt het verhaal een stuk duidelijker, hoewel nog steeds niet zonder moeite, te volgen. Waar de kijker zich in het eerste deel nogal vaak teveel moest inspannen om de beelden goed te kunnen onderscheiden is daar in deze film totaal geen sprake van, zodat de kijker de aandacht meer bij het verhaal kan houden.
Buiten dat de beelden duidelijker zijn is er in Day Watch ook beduidend meer ruimte gemaakt voor het technische aspect van de film. Er is goed te merken dat er voor het tweede deel meer budget was en we worden dan ook getrakteerd op een visueel festijn dat zich met de besten in het genre mag meten. Auto's die tegen flatgebouwen oprijden, explosies, CG effecten, snelle en flitsende cameratechnieken...alles wordt uit de kast getrokken. Dit, gecombineerd met een score van stevige gitaarmuziek, levert uiteraard mooi spektakel op, maar het geeft ook even de kans om het verhaal even te laten voor wat het is en de hersenen weer even op nul te zetten.

Het acteerwerk lijkt er ten opzichte van het eerste deel ook wat op vooruit gegaan. Hoewel Anton zijn plek binnen het kamp van het Licht wel verzekerd heeft, blijft Khabensky hem acteren op een manier die hem net zo onbeholpen maakt als in het eerste deel, daarmee de status van antiheld behoudend. Tegelijkertijd weet Khabensky echter wel door kleine subtiele wijzigingen in het acteerwerk steeds meer mee te geven Anton's emotionele wereld, zijn gevoelens ten opzichte van Yegor en het lot waar hij toe veroordeeld is. Mede verantwoordelijk voor de karakterontwikkeling van Anton is echter de tovenares Olga, gespeeld door Galina Tyunina. Op enig moment worden Anton en Olga van gedaante verwisseld, en kan Tyunina zich helemaal uitleven. Sigaret in de mondhoek, schouders naar beneden en op de bank sport kijken. Het is ook in de gedaante van Olga dat Anton eindelijk zijn liefde voor Svetlana uitspreekt. Hulde voor Tyunina voor een fraai stukje acteerwerk.
Mariya Poroshina is als Svetlana beter op dreef dan in Night Watch. Haar krachten zijn beduidend groter dan in het eerste deel en dat geeft haar een stuk meer vertrouwen en daadkracht mee. Dit in tegenstelling tot haar Duistere tegenhanger Yegor, die niet echt de indruk geeft het ultieme wapen van de Duisternis te zijn. Dima Martynov zet Yegor neer als een verwend joch dat kwaad is op zijn ouders, in plaats van de grote Brenger des Doods, hetgeen hem totaal geen sympathie van de kijker zal opleveren. De overige acteurs in Day Watch doen fraai hun werk, met een uitschieter naar boven. Valeri Zolotukhin is fenomenaal als de slager die tot het uiterste wil gaan om zijn zoon Kostya, de vampier, te beschermen. Komisch en aandoenlijk tegelijk.

Timur Bekmambetov heeft een vrijwel op alle fronten betere film afgeleverd dan zijn Night Watch van twee jaar tevoren. Hij heeft het zich vermoedelijk alleen vrij lastig gemaakt om de trilogie op een waardige manier af te sluiten. De gebeurtenissen, die op een vrijwel apocalyptische wijze voortsnellen, worden aan het eind van Day Watch afgesloten op een manier die een deel drie eigenlijk onmogelijk zou maken. Uiteraard zou de Chalk of Fate gebruikt kunnen worden om alles weer op zijn kop te zetten, maar gezien het niveau van de twee eerste delen zou dat behoorlijk afbreuk doen aan het geheel. We mogen echter hopen dat het goed zal komen, aangezien de boekenserie na inmiddels vier delen is afgesloten. Voordat het zover is kunnen we echter nog goed genieten van dit tweede deel, waarin de eeuwenoude confrontaties tussen twee vijanden worden afgewerkt, de schaal van de film flink vergroot is, de karakters en hun relaties verder worden uitgediept en de kijker een eindconfrontatie wordt voorgeschoteld waar een gemiddelde Roland Emmerich rampenfilm niks bij is.
Het is jammer dat het verhaal nog steeds bij vlagen te nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt en er teveel subplots worden gebruikt, zodat Day Watch niet het meesterwerk is geworden dat het had kunnen zijn. Als de stijgende lijn echter zal worden doorgezet mogen we nog een hoop verwachten van het in 2009 te verschijnen Twilight Watch, dat volledig in het Engels zal worden gemaakt. We mogen wel aannemen dat de strijd tussen Licht en Duister niet *zo* makkelijk op te lossen is!


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Steven
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (4):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Night Watch (2004)

recensies
over horrorweb