Saw IV
Regisseur:Darren Lynn Bousman
Jaar:2007
Taal:Engels
Speeltijd:95 minuten
Cast:Tobin Bell, Costas Mandylor, Scott Patterson, Betsy Russell, Lyriq Bent, Athena Karkanis


Tijdens de autopsie van John Kramer alias Jigsaw ontdekt de patholoog-anatoom een cassettebandje in de maag van de seriemoordenaar. Hierop brengt hij aan rechercheur Hoffman onder meer de kenmerkende onheilstijding ‘The games have just begun’ over, zodat duidelijk is dat Kramer’s dood niet het einde van de martelmoorden betekent. Via de FBI-agenten Strahm en Perez leert Hoffman dat Jigsaw naast Amanda nog een medeplichtige moet hebben. Ondertussen verneemt SWAT-agent Rigg dat Rechercheur Matthews nog leeft en besluit hij op eigen houtje zijn collega te redden. Nadat ook Hoffman ontvoert wordt, raken zowel Strahm en Perez als Rigg verstrikt in het web van gruwelijke puzzels die de erfenis van Jigsaw vormen.

De vierde aflevering van het Saw-feuilleton begint met een gedetailleerde autopsie van John Kramer. Jigsaw is echt dood. De makers hebben geen wederopstanding, wonderbaarlijke genezing, tweelingbroer, kloon of geestverschijning van de doorgedraaide moraalridder annex doe-het-zelver in petto. Hiermee rekenen ze af met een traditie van schier onsterfelijke ‘slashers’ en deze trendbreuk verdient waardering. De ontleding, eindigend met de post-mortem ‘buikspreekact’, luidt echter een rommelige episode in de reeks in, die nergens de belofte van de originele Saw inlost. Regisseur Darren Lynn Bousman en zijn puzzelredactie hebben de losse eindjes van de eerste drie delen verweven in een breinbreker, die een samenraapsel is van geforceerde ‘coup de théâtres’, desoriënterende tijdsprongen, een karaktervermoordende ‘diabolus ex machina’ en een weinig toevoegend achtergrondverhaal.

Hangend aan de cryptische kapstok zijn de onvermijdelijke martelconstructies. De makers kwamen dit maal op de proppen met onder meer een coiffeerapparaat van het merk Apache, een priemende relatietest zoals ze die jammer genoeg niet op Temptation Island hadden en een door Shogun’s Sadism geïnspireerd SM-mechaniek. De Vinex-‘gore’ van de Saw-reeks boet niettemin zienderogen aan impact in en veroorzaakt minder ongemak voor de kijker dan het plotlijnenraadsel waar ze onderdeel van zijn. Visuele flair kan Bousman niet ontzegd worden, al beginnen de zwierige ‘jumpcuts’ op den duur op de zenuwen te werken. Ter ontregeling van de filmologische klok van de kijker lijkt echter alles geoorloofd in Saw IV.

Het is moeilijk voor te stellen dat James Wan en Leigh Whannell’s hevig nadreunende Saw de architectonische rudimenten bevatte voor een franchise in de huidige vorm. Op de vormgeving is niets aan te merken maar spanning en originaliteit hebben plaatsgemaakt voor déja vu’s en onzinnige kunstgrepen om de déja vu’s te voorkomen. En spannend is het sinds deel twee al niet meer. De revenuen zijn evenwel navenant en niets lijkt dan ook seriewildgroei in de geest van Friday the 13th en Halloween in de weg te staan, met een keur aan Nico Zwin Jigsaw-‘copycats’ en herautpop Billy als enige constante. Vermoedelijk staat het script voor de remake van de eerste Saw al ergens op een harde schijf. Saw V is in de maak en het affiche leert dat er leentjebuur bij The Texas Chainsaw Massacre is gespeeld. De bonuskaart bij de Gamma is aldus voorlopig nog niet vol.


Beoordeling: 2.5 (?)
Recensent: HenrieS
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (20):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Saw (2004)
Saw II (2005)
Saw III (2006)

recensies
over horrorweb