Black Sunday
(Maschera del demonio, La)
Regisseur:Mario Bava
Scenario:Nikolai Gogol, Ennio De Concini, Mario Serandrei, Mario Bava, George Higgins
Jaar:1960
Taal:Italiaans
Speeltijd:87 minuten
Cast:Barbara Steele, John Richardson, Andrea Checchi, Ivo Garrani, Arturo Dominici, Enrico Olivieri


In 1960 maakte Mario Bava met Black Sunday een eerste eigen horrorfilm. Dat gebeurde maar een paar jaar nadat hij voor I Vampiri - na het plotse vertrek van zijn collega Riccardo Freda – heel toevallig een paar regisseurstaken had mogen overnemen. Bava's jarenlange ervaring met belichtingstechnieken en een juiste dosering met special effects maakte echter meteen een succes van zijn carrière als regisseur.

Black Sunday is een opvallend goede horrorfilm voor de tijd waarin hij gemaakt is. Tot een moment waarop je het gevoel krijgt dat je naar een lekker belachelijke horrorfilm uit het krijttijdperk aan het kijken bent, komt het immers nooit. Dat komt vooral door het feit dat Bava nooit verder wou springen dan zijn stok lang was, terwijl hij met vrij weinig middelen toch altijd redelijk veel spanning wist te creëren.

De film begint met een flashback scène waarin het publiek het doodsvonnis van een heks en haar geliefde in de 17de eeuw te zien krijgt. Beiden zijn in staat van beschuldiging gesteld voor hekserij en vampirisme, met als gevolg dat zij op gruwelijke wijze de dood in worden gejaagd. Als beesten worden zij gebrandmerkt met de ‘S’ van Satan, om vervolgens met een grote logge hamer een ijzeren masker met lange pinnen aan de binnenkant op het hoofd bevestigd te krijgen. Meer als een beetje saus dat vanuit het masker naar buiten vliegt, krijg je daarbij niet te zien, maar het griezelige toontje is er wel mee gezet. Alvorens te sterven, spreekt de heks Asa immers nog eerst even een vloek uit, waarna de film een tijdsprong van twee eeuwen naar het tijdperk van het eigenlijke verhaal maakt.

Het eigenlijke verhaal behandelt de gevolgen van de vloek. Daarin wordt Asas’ nakomelinge Katia Vajda samen met haar held van dienst Andre Gorobec en haar familie bedreigd. Barbara Steele neemt hierbij zowel de rol van Asa als van Katia Vajda voor haar rekening. Een uitstekende keuze van Bava waardoor de symboliek van goed en kwaad nog meer uitvergroot wordt. In beide rollen baadt Steele bovendien in een bevreemdend sfeertje, wat haar talent als actrice verraadt. Daarbij blijkt John Richardson als Andre Gorobec al net zo goed gecast.

Dat Bava altijd heeft geweigerd om Black Sunday in te laten kleuren, heeft waarschijnlijk heel wat te maken met de setting van het verhaal. Dat speelt zich af in het onherbergzame Moldavië, waarop Bava met zijn ervaring als lichttechnicus heeft ingespeeld. Er wordt bijvoorbeeld met het effect van bliksem en donder gespeeld, terwijl de beelden van hoe het licht zich door de takken van het duistere bos een weg baant eveneens heel speciaal zijn voor een film van toen. Dat zou wellicht verloren zijn gegaan in een ingekleurde versie. Wie nog even de bedenking maakt hoe revolutionair realistisch de beelden van in oogkassen rondkruipende maden of een langzaam uit de grond kruipend lijk in zo’n tijd waren, beseft dat Black Sunday een baanbrekende film was.

Het is vooral vanuit dat perspectief dat men Black Sunday moet bekijken. Voor een film van nu heeft het genre immers teveel upgrades ondergaan om er nog een echt boeiende film van te maken. Na de beelden van de lelijk toegetakelde lijken in Black Sunday brak er immers een tijdperk van giallo’s en slashers aan, waarin het publiek de actie van het toetakelen zelf te zien kreeg. Maar voor wie bereid is om even een stap terug in de tijd te maken en zo voor zichzelf de geschiedenis van de horrorfilm te ontrafelen, loont Black Sunday beslist de moeite.


Beoordeling: 2.5 (?)
Recensent: Giallolover
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (6):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb