The Psychic
(Sette note in nero)
Regisseur:Lucio Fulci
Scenario:Lucio Fulci, Roberto Gianviti, Dardano Sacchetti
Jaar:1977
Taal:Italiaans
Speeltijd:95 minuten
Cast:Jennifer O'Neill, Gabriele Ferzetti, Marc Porel, Gianni Garko, Ida Galli, Jenny Tamburi


Velen kennen Lucio Fulci als The Master Of Gore. Wat veel mensen echter niet weten, is dat Fulci eveneens een paar van de beste giallo’s ooit heeft gemaakt. The Psychic is naast Don’t Torture A Duckling en A Lizard In A Woman’s Skin ongetwijfeld één van zijn beste thrillers.

De film begint zoals veel goede giallo’s beginnen: met een bloederig mysterie dat het hoofdpersonage zo fel intrigeert dat hij of zij zich genoodzaakt voelt om naar de waarheid op zoek te gaan. Er loopt wel wat politie rond in zo'n film, maar meestal is het een doodgewoon personage dat tegen wil en dank in een reeks van gebeurtenissen meegesleurd wordt om de moordenaar uiteindelijk te ontmaskeren. Dat is hier niet anders. In dit geval is dat hoofdpersonage Virginia Dulci, hier vertolkt door de wondermooie Jennifer O'Neill, u misschien wel bekend van Scanners. Virginia heeft jaren in Engeland gezeten, en reist terug naar Italië om haar man met de restauratie van het huis te helpen. Het kind verliest echter in het midden van een tunnel op de openbare weg haar bewustzijn, waarop zij een hele reeks van visioenen over een moord te zien krijgt. Eens aangekomen in Toscane, beginnen haar visioenen één voor één werkelijkheid te worden. Op dat moment is het tijd voor kippenvel. De kijker krijgt er naar goede giallotraditie een tergend traag, maar onheilspellend kinderliedje uit een muziekdoosje bij te horen en de opbouw in suspense kan beginnen.

Waarin The Psychic echter van de standaardregels voor een giallo afwijkt, is dat er hier haast geen moorden plaats vinden. Virginia komt bij haar terugkeer in Italië uit op een lijk in een muur en het is daar dat het verhaal in beweging komt. Het beklemmende ligt hier vooral in het herkennen van de visioenen. Voor de rest is er hier en daar wel eens een schrikeffect of het plots afschuwelijk luide gerinkel van een telefoon, maar er is opvallend weinig bruut geweld. Toch hangt er steeds spanning in de lucht. Net zoals de felle barokkleuren en imposante glasramen constant onheil voorspellen. Lederen handschoenen met één of ander freaky wapen zijn er eveneens niet te zien, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door wat het publiek van de visioenen te zien krijgt.

Als één van de belangrijkste redenen dat The Psychic zo’n goede giallo is, geldt het compleet onvoorspelbare einde. De kijker wordt meermaals met veel succes op het verkeerde been gezet, en waar zelfs genrekoning Dario Argento daar een paar keer (bijvoorbeeld met Tenebrae, The Stendhal Syndrome en The Card Player) slecht tot gewoon niet in geslaagd is, wil dat toch wel iets zeggen over de kwaliteit van deze film.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Giallolover
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (6):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb