Pro-Life
(Masters of Horror - Season 2 - Episode 5: Pro-Life)
Genre:Monsters, Thriller
Regisseur:John Carpenter
Scenario:Drew McWeeny , Scott Swan
Jaar:2006
Taal:Engels
Speeltijd:55 minuten
Cast:Ron Perlman, Caitlin Wachs, Grace Bauer, Arabella Bushnell, Jeremy Jones, Emmanuelle Vaugier


Wat onderscheidt het grote van het goede? Dit was de vraag die ik mij stelde alvorens aan te schuiven voor het bekijken van het vijfde deel in de tweede seisoenserie van Masters of Horror. Het is immers niet de eerste de beste van wiens hand deze aflevering afkomstig is. John Carpenter, de grillige grootmeester uit Kentucky, was al bij leven doodverklaard totdat hij vorig jaar vrijwel de gehele wereld hardhandig wakkerschudde met zijn zinderende en eclectische meesterwerk Cigarette Burns, waarmee hij en passant eigenhandig de toch al opmerkelijk goede TV-serie ver boven zichzelf liet uitstijgen. Showtime, de zender op wiens loonlijst serieproducent Mick Garris prijkt, omgaf Pro-Life op voorhand reeds van een bijna mythologische geheimzinnigheid. Van iedere aflevering waren vooraf foto's, synopses en interviews voor handen. Maar rond deze was het angstwekkend stil. De promo-pagina's waren leeg en bij de niet altijd even betrouwbare maar anders altijd zo roerige horrortamtam kon men een speld horen vallen.

De vraag stellen is hem beantwoorden. Het goede is empirisch, men wordt het eerst gewaar en constateert vervolgens dat het goed was. In het grote ligt de verwachting of zelfs het verlangen besloten. Het grote is nauwelijks empirisch, de Duitse filosoof Immanuel Kant zou dit een apriorische voorstelling noemen. Niet alles van de hand van John Carpenter is zonder meer goed te noemen. Big Trouble in Little China, They Live, Ghosts of Mars, hooguit Carpenter's onnavolgbare stijl onderscheiden deze films van de grauwe middelmaat. Maar net-niet grauw is bij lange na nog niet goed. Het bekijken van een film van John Carpenter is echter altijd iets bijzonders, zelfs als het geen op de keper beschouwd goede film van hem betreft. Men weet bij diens mindere rolprenten dat men naar niets opmerkelijks kijkt, maar tegelijk voelt men de latente kracht die doorlopend achter de filmbeelden schuilgaat. En wanneer deze kracht zich, eenmaal losgewoeld, ten volle ontplooit kent hij zijn gelijke nauwelijks.

In Pro-Life, dat door dezelfde schrijvers als Cigarette Burns is geŽnsceneerd, geeft Carpenter zijn eigen visie op het in Amerika zo controversiŽle abortusvraagstuk. Een stelletje dat in het geniep een verhouding met elkaar heeft is onderweg naar hun werk in een abortuskliniek, maar onderweg rijden zij het vluchtende meisje Angelique aan. Ze nemen haar mee voor verder onderzoek, maar zij blijkt zwanger en werd achtervolgd door haar beruchte en fundamentalistisch gelovige vader Dwayne (Perlman), met wie de kliniek in het verleden al het een en ander te verhapstukken heeft gehad. In de kliniek verschanst men zich tegen de met zijn zoons binnendringende Dwayne, die zijn dochter met haar ongeboren vrucht wil behoeden tegen de tenuitvoerlegging van de agenda die een abortuskliniek er nu eenmaal opna houdt. Maar Angelique blijkt zwanger van een duivels monster, en waar haar vader de wil van God denkt uit te voeren door het te beschermen, denkt zij hetzelfde te doen door zich voortijdig ervan te laten ontdoen.

John Carpenter grijpt in Pro-Life, meer dan in zijn vorige aflevering Cigarette Burns, terug op de eigen portfolio. De religieuze introductie van het drama doet denken aan They Live, het conflict in de vorm van de belegering van de kliniek ligt parallel aan Assault on Precinct 13 en de afwikkeling van zijn film roept herinneringen op aan zowel In the Mouth of Madness als aan The Thing. Hij lijkt het in deze aflevering in cinematisch opzicht dus iets veiliger te hebben willen spelen en er een meer thematisch gedragen film van te maken. Dit legt hij er dan ook vrij dik op, en hoewel hij daarbij zelf geen nadrukkelijk standpunt inneemt kan uit de subtekst toch worden opgemaakt dat hij stelling neemt, zij het subtiel en genuanceerd, tegen de Pro-Life beweging. Ik had alleen liever gezien dat hij zijn overwegingen daarbij wat minder prekerig had overgebracht.

Deze aflevering is overigens wederom opmerkelijk bloederig, iets dat het tweede seizoen sowieso tot dusver van het eerste onderscheidt en bovendien wel aan de effectmeesters van KNB kan worden overgelaten. Want spannend is het beslist en gruwelijk evenzeer. Pro-Life is al met al niet zo verbijsterend sterk als Cigarette Burns, maar waarschijnlijk mag dit in alle redelijkheid ook niet worden verwacht. Dat is misschien ook wel het oneerlijke eraan: men weet dat men opnieuw naar een aflevering van John Carpenter zit te kijken maar hij haalt het hiermee, ondanks het dynamische visuele spektakel dat hij aan de kijker voorbij laat trekken, niet helemaal bij de vorige. Dat John Carpenter groot is had hij allang bewezen, en staat nog steeds onomstotelijk vast, ook met Pro-Life. Is het goed? Jazeker, al is het misschien niet meer dan een redelijke Carpenter, het blijft nog steeds van een niveau waar menig filmer slechts van zal kunnen dromen.

Hoe teleurgesteld mag ik zijn zonder bevooroordeling?


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (14):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Damned Thing (2006)
Family (2006)
Masters of Horror - Season 1 (2005)
Pelts (2006)
The Screwfly Solution (2006)
Sounds Like (2006)
The V Word (2006)

recensies
over horrorweb