Feast
Genre:Monsters, Splatter
Regisseur:John Gulager
Scenario:Marcus Dunstan, Patrick Melton
Jaar:2005
Taal:Engels
Speeltijd:95 minuten
Cast:Duane Whitaker, Balthazar Getty, Chauntae Davies, Diane Goldner, Josh Zuckerman, Henry Rollins


Er zijn van die films die de verwachtingen juist niet aanwakkeren, en daaraan vreemd genoeg hun aantrekkingskracht ontlenen. John Gulager, filmmaker in de marge van Los Angeles, tekende op de bonnefooi in op een scenario voor een film die onderdeel uitmaakt van de TV-documentaireserie Project Greenlight, over het maken van films. De derde aflevering daarvan betrof het maken van een horrorfilm. Tot zijn stomme verbazing sleepte hij de klus binnen, en kon de debuterende Gulager met zijn crew, wurmend en laverend tussen de TV-cameraploegen door, met ongeveer anderhalf miljoen van de zojuist van productiemaatschappij Miramax afgesplitste gebroeders Weinstein aan de slag. Eenmaal voltooid haalde de film nog wel een enkel festival, maar nooit een première in de bioscoop en de rolprent was door de gemankeerde distributie al snel veroordeeld tot een voortbestaan op DVD. De marketingmeesters werden alsnog wakker toen Weinstein een dikke miljoen dreigde af te moeten boeken, en haalden de tamtam uit de mottenballen om te redden wat er te redden valt met het nodige online rumoer. 'Unrated', moest er natuurlijk prominent op de omslag staan. Het betreft immers in wezen niets meer dan een lowbudget B-film met een synopsis die zich op de achterkant van een sigarenkistje laat uitschrijven.

Ziedaar de oorzaak van mijn nieuwsgierigheid: een film die al op voorhand ruiterlijk toegeeft niets bijzonders te zijn kan alleen maar meevallen. Het is een redenering waar ik natuurlijk regelmatig de neus mee stoot. Maar ik kan het niet helpen, wie zich kwetsbaar opstelt ziet mij met goede moed aanschuiven. Tegen beter weten in legde ik het schijfje in de slede, drukte op het pijltje naar rechts, schonk intussen een geurende kop koffie in en stak grijnzend een sigaret op, veilig als ik mij in mijn huisbios nog waan tegen de steeds verder oprukkende anti-rookterreur van de boze buitenwereld. Het verhaal is, als gemeld, kipsimpel. Een tiental mensen in een Titty Twister-achtige bar moet zich zien te verschansen tegen hen belagende, uit het niets opgedoemde monsters. Vanzelfsprekend leggen ze daarbij, op enkele na, stuk voor stuk op bloederige wijze het loodje.

Toen de aftiteling voorbij rolde was ik blij. Ik had een uiterst vermakelijke film gezien die geen moment verveelde. Dolkomische momenten en flitsende, van vulgariteiten doortrokken dialogen worden in vlot tempo afgewisseld met intense aktie en gore, en hoewel Gulager opzichtig leentjebuur speelt bij zowel Night of the Living Dead (setting en subplots) als bij From Dusk Till Dawn (beeldvoering en stijl) waagt hij het om bijna demonstratief enkele heilige huisjes in te trappen. Zo doorspekt hij zijn film met alle bloed en ingewanden die Gary J. Tunnicliffe (Candyman, Hellraiser, Blade) aan had weten te slepen, en overtreedt hij een heilige wet ('do not off the kid') door een jong ventje als eerste slachtoffer, zijn moeder in ontreddering achterlatend, aan de belagende monsters op te offeren. Gulager betoont moed; ik ben ervan overtuigd dat de doorgewinterde gebroeders Weinstein een paar keer hebben moeten slikken bij het zien van de definitieve montage.

Dat wil niet zeggen dat Feast een in alle opzichten goede film is. Verre van dat zelfs. Met name de continuïteit van zowel scenario als geluid laat hier en daar nog wel eens te wensen over, waarmee Gulager zijn gebrek aan routine verraadt. Zijn monsters zijn daarbij campy, en hoewel zuinig in beeld gebracht nog steeds vrij duidelijk mannen in pakken. Maar met zijn tomeloze enthousiasme, en de wijsheid om zijn film vooral niet al te serieus te nemen, weet hij het geheel de som der delen ver te laten ontstijgen, worden de technische mankementen nergens storend en werken deze, opmerkelijk genoeg, soms juist complementair aan de lol die men aan Feast kan beleven. Daar komt bij dat hij zijn veelkoppige cast, die hij overigens stijl- en humorvol op Sergio Leone-achtige wijze, ondersteund door afwisselend country & western en nu-metal, aan de kijker introduceert goed op weet te jagen. Dat Gulager daarbij strikt genomen in te korte tijd veel teveel informatie op die kijker loslaat geeft helemaal niets. Het overkoepelende drama in deze film blijkt, hoewel in essentie aanwezig, een volstrekt ondergeschikte rol te spelen omdat het, als ware het een hardcore versie van Scary Movie, veeleer draait om een in onderling verband gebrachte serie scènes en de daarin ten tonele gevoerde aktie.

Wie geen zin heeft in moeilijke metaforen of ingewikkelde interpretatieve cinema, maar gewoon eens het verstand uit wil zetten en lekker onderuit wil zakken om zich te laven aan een grove film met een forse dosis gore en verbale humor heeft met Feast wat de titel belooft.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (5):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb