Dead Meat
Genre:Zombies
Regisseur:Conor McMahon
Scenario:Conor McMahon
Jaar:2004
Taal:Engels
Speeltijd:80 minuten
Cast:Marian Araujo, David Muyllaert, Eoin Whelan, David Ryan, Amy Redmond, Kathryn Toolan


De gedachte aan Ierland zal bij menigeen niet onmiddellijk associaties met speelfilm oproepen. Er zullen ongetwijfeld regelmatig rondstruinende locatiescouts zijn te vinden die het fraaie landschap of de couleur locale in een film willen benutten, maar aansprekende filmproducties uit het land van de glooiende groene heuvels, rotsige kusten en onverstaanbare dialecten zijn nauwelijks voorhanden. De bekendste is misschien wel de animatiefilm All Dogs Go To Heaven, waarmee te overigens in Texas geboren regisseur Don Bluth uiteindelijk Hollywood wist te bereiken. Voorts heeft Ierland nog wat halfbekende films geproduceerd als The General, The Matchmaker, In the Name of the Father, The Good Chief, of een zoveelste legendebewerking van King Arthur voortgebracht. In 2006 haalde ook Ken Loach's oorlogsdrama The Wind That Shakes the Barley het land even uit de filmanonimiteit. De Ierse cultfilmer Conor McMahon zal evenmin alteveel faam genieten buiten diens familie en vrienden. Maar zijn rauwe en zwarthumoristische allegorie op de gekkekoeienziekte Dead Meat brengt daar verandering in. Want de film is de moeite waard, al brengt McMahon nauwelijks iets te berde dat George A. Romero al niet heeft laten zien in Night of the Living Dead.

Een jong stelletje tuft vredig in hun auto rond in het landelijke Ierland, als zij pardoes een voetganger aanrijden. De autoradio behandelt intussen de verontrustende actualiteit rond de gekkekoeienziekte. De aangereden voetganger kruipt weer overeind en doet zich vervolgens met een ferme beet tegoed aan de jongeman. Zij vlucht al naar een hut in de buurt, komt een doodgraver tegen en vindt later nog een stel met een bestelwagen. Onderwijl is het knokken om te overleven tegen de oprukkende zombies, zoals dat hoort in een film als deze.

Conor McMahon is een liefhebber die weet waar Abraham de mosterd haalt in een zombiefilm. Hij had ongeveer € 200.000 voor zijn rolprent, die vooral een eerbetoon wil zijn aan het al genoemde Night of the Living Dead, Peter Jackson's Bad Taste en Sam Raimi's The Evil Dead. Wat opvalt is de opvallend vloeiende en vlotte wijze waarop McMahon zelf zijn shots heeft geknipt en geplakt. Zijn opnames mogen dan niet al te creatief zijn en hier en daar zelfs bol staan van clichés, met close-ups van de uiteraard in veriërende staat van ontbinding verkerende zombies, panorama's van donkere kastelen en cutaways van een onheilspellend achter de wolken verdwijnende maan, maar de film is als geheel groter dan de som der delen dankzij de uitgekiende montage. Bovendien werkt hij zijn scenario knap uit en doorspekt hij dit met Ierse humor, vooral bij de chauffeur van de bestelwagen, waarvan hij een joviale Ier maakt die eerst heftig met iemand in discussie gaat om te bezien of de die persoon zijn toets der kritiek kan doorstaan.

Het beperkte budget dat voor deze film beschikbaar was is er hier en daar wel aan af te zien. De speciale effecten zijn door de bank genomen beslist acceptabel en, gelet op het subgenre, afdoende bloederig en smerig, maar hier en daar druipt de goedbedoelde huisvlijt er wat al te letterlijk vanaf. Een andere, belangrijkere kritiek betreft iets waardoor de film helaas enige averij oploopt, en dat heeft te maken met het geluid. De dialogen zijn, mede door het prominente Ierse accent, vaak nauwelijks te volgen. McMahon had zich dit moeten realiseren toen hij zijn film ter internationale distributie sleet, en had zonder alteveel kosten en moeite een fatsoenlijke ADR (dubbing) op tenminste de minder heldere passages kunnen zetten. Misschien wilde hij de organische, lokale sfeer in Dead Meat niet teveel oppoetsen, maar film is al sinds het einde van de twintiger jaren van de vorige eeuw een audiovisueel medium waarvan nu eenmaal ook het geluid op orde dient te zijn.

Dead Meat is een met liefde en toewijding gemaakte zombiefilm die niet meer probeert te zijn dan het is: anderhalf uur lang vermakelijke, vlotte en smakelijke (of onsmakelijke, zo men wil) zombiesplatter met een Ierse sausje. De aanvankelijke verwijzing naar de dierziekte belooft Romeroëske ondertonen voor de fijnslijpende maatschappijkritikasters, maar dit blijkt allengs weinig meer dan een simpele narratieve context voor de aanwezigheid van zombies. Het is, vooral door de nadrukkelijk Ierse accenten, een verfrissende film die weliswaar niet vernieuwend is maar dat ook helemaal niet wil zijn.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (5):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb