SL8N8
Genre:Slasher
Regisseur:Frank van Geloven, Edwin Visser
Scenario:Frank van Geloven, Edwin Visser
Jaar:2006
Taal:Nederlands
Speeltijd:90 minuten
Cast:Victoria Koblenko, Kurt Rogiers, Carolina Dijkhuizen, Jop Joris, Robert Eleveld, Serge-Henri Valcke


2006 gaat vooralsnog de boeken in als het jaar van de Nederhorror. Nadat Doodeind al eerder de spits had afgebeten was het op het Nederlands Filmfestival vervolgens aan SL8N8, een film van Frank van Geloven en Edwin Visser, om te laten zien dat zijn voorganger geen toevalstreffer was, maar er in Nederland ook best goede horrorfilms gemaakt kunnen worden. Om een goed beeld te krijgen van SL8N8 is het nodig om terug te keren in de tijd, aangezien de film zich afspeelt tegen een historische achtergrond met een vrij omstreden onderwerp, de doodstraf.

De doodstraf is al sinds jaar en dag een van de meest omstreden onderdelen van rechtspraak wereldwijd. En alhoewel Nederland al sinds 1860 geen criminelen meer ter dood heeft veroordeeld, was het ook hier een tijdlang een gebruikelijke manier om van ongewenste elementen in de samenleving af te komen. Aangezien elektrische stoelen in 1860 nog dertig jaar in de toekomst lag en men nog niet gehoord had van dodelijke injecties, werden er doodstraffen uitgevoerd op meer alternatieve wijzen. Een van deze manieren die een tijd lang vrij vaak gebruikt werd was de veroordeelde benoemen tot vuurman in de mijnen. Deze mijnen, die voor 1860 nog in grote getalen in gebruik waren, leverden enorm veel op maar hadden ook een groot nadeel; het vrijkomen van mijngas. Het mijngas, hoofdzakelijk samengesteld uit methaan, was enorm explosief en zorgde voor veel ongelukken. De vuurmannen, ofwel de ter dood veroordeelde criminelen, hadden de ondankbare taak om met een brande toorts de mijnen in te gaan en het mijngas te laten ontploffen. Indien de veroordeelde dit overleefde was hij vrij. Zo niet...probleem opgelost en Nederland was weer een crimineel armer.

SL8N8 opent met een historische scene over een crimineel, Andries Martiens, die op een soortgelijke wijze werd veroordeeld. Deze Martiens, een kindermoordenaar, overleefde zijn mijnexpeditie niet en zou anderhalve eeuw later het onderwerp van studie zijn van Martin Lodema, historicus en vader van onze hoofdpersoon Kristel Lodema, neergezet door Victoria Koblenko. Nadat vader Lodema om is gekomen bij een auto-ongeluk gaat Kristel samen met een paar vrienden naar de mijn in kwestie om de spullen van haar vader op te halen. Bij wijze van uitstapje pakt de groep een rondleiding door de mijn mee en komt vast te zitten. Om de tijd te doden wordt, na het nuttigen van XTC en alcohol, een ouija-bord tevoorschijn gehaald om te trachten geesten op te roepen. Dit blijkt het begin van een ware slachting waar de groep vakkundig wordt uitgedund door de geest van Andries Martiens die nog altijd in de mijn blijkt rond te zwerven.

Hoewel SL8N8 op het eerste gezicht niks meer lijkt dan een standaard slashermovie, zijn er toch wel punten aan te wijzen waar de film behoorlijk op scoort. In de eerste plaats is er het enorm goede camerawerk. Steeds meer films kiezen er tegenwoordig voor om gebruik te maken van digitale camera en ook in SL8N8 is weer duidelijk wat een enorme voordelen dat kan hebben. Doordat de beelden scherper zijn dan bij de conventionele technieken kan er volop met chaotische beelden gewerkt worden zonder dat het storend of onduidelijk wordt. Tevens betekent het scherpere beeld dat er met donkere belichting gewerkt kan worden om dus de film nog veel duisterder te maken. In de setting van de afgelegen mijn levert dit een lugubere en grimmige sfeer op, hetgeen de film absoluut ten goede komt.

Buiten de camera- en lichtmensen heeft ook de editor een knap staaltje werk afgeleverd. SL8N8 dendert vrijwel vanaf het begin in een moordend tempo vooruit, waardoor de kijker geen moment rust heeft en zich wel mee moet laten slepen door de gebeurtenissen op het scherm. Dit effect wordt versterkt door het spaarzame gebruik van dialogen, waardoor de beelden de film dragen en daar uitermate goed in slagen. Bijkomend voordeel is daarbij ook nog eens dat alle acteurs en actrices zich volledig kunnen richten op hun non-verbale acteertaken, een vaak onderbelicht aspect in Nederlandse films.

Een belangrijk punt in de beleving van SL8N8 is de muziek. Habbo Beem, de componist van de film, heeft een score neer weten te zetten die prima aansluit bij het duistere en angstige gevoel dat de groep slachtoffers bekruipt. Vanaf het moment dat de moordpartij echt losbarst verandert de muziek mee en wordt het steeds sneller en intenser, zonder daarbij overheersend te worden.

Zijn er dan echt geen zwakke punten te melden? Natuurlijk wel. Zo kan iedere beetje geoefende kijker al vanaf het begin verzinnen wie er wel en niet overleven. Ook de verhaallijn is, los van de setting, niet bijster ingewikkeld en blijft het begin van de film toch een beetje een slap excuus om de slachtoffers op de goede plek te krijgen. Zijn de zwakke plekken storend? Nee, absoluut niet. Van Geloven en Visser weten vanaf het moment dat de mijnlift het begeeft het tempo zo enorm op te schroeven dat de kijker niet eens meer terug wil denken aan het begin, maar zich alleen maar mee wil laten voeren in de achtbaanrit naar de ontknoping. Een ontknoping die, ruim een uur later, een hoop mensen waarschijnlijk tevreden achterover zal laten zakken vanaf het puntje van de stoel en een zucht van tevredenheid zal laten slaken.

Voor wie op zoek is naar een technisch en intellectueel hoogstaand project zal SL8N8 waarschijnlijk wel wat te wensen overlaten maar wie op zoek is naar anderhalf uur knallende slasheraktie kan instappen, zijn verstand op nul zetten en de achtbaan zijn werk laten doen!


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Steven
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (45):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb