Carrie
Genre:Bovennatuurlijk, Klassieker, Revenge movie
Regisseur:Brian De Palma
Scenario:Lawrence D. Cohen, Stephen King
Jaar:1976
Taal:Engels
Speeltijd:98 minuten
Cast:Sissy Spacek, Piper Laurie, Amy Irving, John Travolta, P.J. Soles


Voor de nieuwkomers in de speelfilmwereld: Carrie is het verhaal over het telekinetisch begaafde maar wereldvreemde tienermeisje Carrie White (Spacek), dat woonachtig is bij een godsdienstwaanzinnige moeder (Laurie), dat doorlopend wordt gepest op school, en dat op het jaarfeest tegen wil en dank wraak neemt op alles en iedereen. Het is tevens de eerste verfilming ooit van een verhaal van Stephen King. De film is, om maar gelijk met de deur in huis te vallen, een opmerkelijke klassieker, om een drietal redenen.

Ten eerste is er het bronmateriaal van Stephen King. Geen schrijver is zoveel verfilmd als hij, maar strikt genomen lenen zijn romans zich daar over het algemeen maar matig voor. Met zijn uitwaaierende verteltrant is het haast ondoenlijk om zijn boeken integraal naar het filmdoek te transponeren, en het kortwieken van de vele subplots laten vervolgens in veel gevallen maar weinig vlees op de botten van het verhaal achter. Bovendien maakt King zich meestal niet zo druk om sluitende continu´teit of alomvattende conclusies. Hierdoor was het vatten van zijn vertellingen in bruikbare scenario's vaak een legpuzzel van jewelste, waarbij de inbreng van de schrijver zelve in de meeste gevallen onontbeerlijk bleek. Maar al deze problemen doen zich helemaal niet voor bij Carrie, omdat het, zeker naar Stephen King maatstaven, een opvallend lineair en ongecompliceerd verhaal is, dat zich zodoende uitstekend leent voor bewerking naar film.

Ten tweede is er het enorm veelzijdige acteertalent van Sissy Spacek. In fysiek opzicht is haar rol van Carrie een uitdaging van jewelste. Enerzijds moet zij het fletse, onopvallende tienertrutje uitbeelden, dat niettemin over een latente vorm van schoonheid beschikt. Ze moet schuchter, gedwee en bangelijk zijn, maar tegelijk blijk geven van de haast onbedwingbare razernij die binnenin haar woedt. Niets is moeilijker dan het uitbeelden van een breekbaar personage dat tegelijk angstwekkend en bedreigend kan zijn zonder aan geloofwaardigheid in te boeten, maar Spacek slaagt hierin met glans.

Ten derde is Carrie geen horrorfilm pur sang. Afgezien van de beruchte finale komt er vrijwel geen druppel bloed in voor, is er geen mystiek geheim dat moet worden ontrafeld, en is er zelfs geen duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad, dreiging en bedreigde, of zelfs maar protagonist en antagonist. Als Carrie haar rancunes tijdens het schoolfeest de vrije loop laat, plaatst dit de kijker voor een moreel dilemma. Haar volslagen razernij is angstwekkendend en bedroevend tegelijk omdat zij zoveel sympathie bij de kijker heeft weten te wekken. Plaatsvervangende schuldgevoelens dienen zich aan wanneer zij een complete middelbare school aan flarden trekt en daarbij iedereen vol treft, of zij haar nu ooit iets hebben misdaan of niet.

Zo zijn de pesterijen van de medescholieren niet uitgesproken antagonistisch, maar worden deze zorgvuldig ingekaderd in de context van de groepsdynamiek zoals deze zich nu eenmaal altijd op middelbare scholen voltrekt. Tegelijk is Carrie een tragisch product van haar omgeving, en valt haar strikt genomen evenmin veel te verwijten. Net als in de dagelijkse realiteit is het verschil tussen goed en kwaad in Carrie subjectief, en bepaald door perspectief. De kracht van Carrie schuilt niet in objectieve rechtvaardigheid die aan haar handelingen ten grondslag zou liggen, maar in het effectief overbrengen van haar eigen geloof daarin. De film maakt behendig gebruik van basale neigingen in de menselijke natuur in de omgang met recht en onrecht, schuld en boete, en goed en kwaad, om deze vervolgens te kantelen en in elkaar uit te drukken.

Over de vormgeving van de veelbesproken finale van de film lopen de meningen nogal uiteen. Regisseur De Palma koos ervoor om de uitbeelding van de wraakzuchtige chaos in meervlaksbeeldvulling uit te voeren. Voor menigeen werkt dit fantastisch, terwijl de film even zovele kijkers daarmee van zich vervreemdt. Ieder moet maar voor zich uitmaken wat hij of zij ervan vindt, want Carrie is verplichte filmkost voor iedereen.


Beoordeling: 3.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (28):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb