Contamination
Genre:Science fiction, Splatter
Regisseur:Luigi Cozzi
Scenario:Luigi Cozzi
Jaar:1980
Taal:Engels
Speeltijd:95 minuten
Cast:Ian McCulloch, Louise Marleau, Marino Masé


De zeventiger en vroege tachtiger jaren waren het commerciële hoogtepunt, maar volgens velen tegelijk het artistieke dieptepunt, van de Italiaanse horrorcinema. Met uitzondering van de eigenzinnige Dario Argento waren baanbrekers als Mario Bava, Pier Paolo Pasolini of Tinto Brass inmiddels overleden of uitgezwermd naar andere genres, en de horrorminnende wereld was voor de Italiaanse films overgeleverd aan regisseurs als Umberto Lenzi, Aristide Massaccesi (beter bekend onder diens alias Joe D'Amato), Lucio Fulci, Ruggero Deodato en Bruno Mattei. Aan de lopende band produceerden zij films die werden gemaakt met minimale budgetten, waarin de kliekjes van bestaande succesfilms met vaak schaamteloze kopieerdrift werden opgewarmd en bijgekruid met uitzinnige wreed- en gruwelijkheden. Hoe meer verontwaardigd opzien de film vervolgens baarde, hoe liever het de Italiaanse filmproducenten meestal was. Dat leverde immers niet alleen gratis publiciteit op, het verschafte eveneens moeiteloos toegang tot het grote publiek dat, gedreven door sensatielust, de nieuwsgierigheid naar controversiële films nu eenmaal nooit kan bedwingen. Het is dezelfde elementaire psychologie die ten grondslag ligt aan de kijkersfile bij een verkeersongeluk, die meestal aanmerkelijk langer is dan degene die door de feitelijke stremming wordt veroorzaakt.

Dat wil niet zeggen dat de vele Italiaanse trash- en exploitationfilms uit dat tijdperk van iedere artistieke waarde zijn gespeend. Hoewel de films bij het maken ervan vaak door summiere preproductie en slordige scenario's werden opgestuwd, het acteerwerk regelmatig het niveau van een plattelandse toneelvereniging niet ontsteeg, de film vaak op derdehands celluloid werd geschoten en de postproductie meestal weinig meer voorstelde dan wat snelle nasynchronisaties, was het niettemin vaak opmerkelijk hoeveel productiewaar de nijvere Italianen voor hun schamele middelen wisten te bereiken. Contamination van de minder bekende Argento-protégé Luigi Cozzi is zo'n typische Italiaanse vroeg-tachtigerjarenfilm, en beoogt aan te klampen bij het succes van Ridley Scott's legendarische Alien.

Een vrachtschip dobbert onbemand de haven van New York binnen. De vrachtbrieven maken gewag van koffie, maar onderzoek ter plekke wijst uit dat het laadruim groene, pulserende eieren bevat die een allesverzengend zuur afscheiden. De eieren blijken afkomstig van Mars, waar ze door de astronauten van een eerdere bemande ruimtevlucht al waren ontdekt maar wat een zorgvuldig bewaard geheim van de inlichtingendiensten is gebleven. De eieren blijken uitheemse bacteriekolonies te bevatten, en kwade krachten dreigen hiermee de mensheid uit te roeien. Een hoge, ambitieuze vrouwelijke ome van de geheime dienst (Marleau) moet het apocalyptische onheil zien af te wenden, en laat zich bijstaan van een plaatselijke politiechef (Masé) en een van de inmiddels aan lager wal geraakte astronauten (McCulloch) van eerdergenoemde Marsvlucht.

Met de inleidende beschouwing is eigenlijk tegelijk deze film behandeld. Het acteerwerk is, met uitzondering van de geroutineerde Ian McCulloch, gekunsteld. De nasynchronisatie van de Italiaanse bijrollen is soms uitgesproken slordig. Het verhaal is zo lek als een mandje en staat bol van de ongeloofwaardigheden. Maar afgezien van spectaculair en uiterst bloederig door toedoen van de eieren exploderende lichamen bevat de film adembenemende muziek van het Italiaanse jazzrock-collectief Goblin, dat in Contamination het indrukwekkende niveau behaalt van Deep Red en Dawn of the Dead. Bovendien blijft Cozzi moedig en on-Italiaans bij de exploitation vandaan, en maakt hij van zijn vrouwelijke hoofdpersoon een krachtig, ongenaakbaar personage dat meer met Ripley gemeen heeft dan met het slacht- en sexvoer dat normaliter deze films bevolkt. De ouverture van de film is, omdat Cozzi zijn film een wezenlijk andere uitwerking meegeeft, een mooie hommage aan Lucio Fulci's Zombie. Verderop in de film doet Cozzi dit nog eens, en dan met een subtiele knipoog, als hij wat men 'mannen in witte pakken' is gaan noemen de duiding 'witte zombies' meegeeft.

Contamination is vermakelijk voer voor de doorgewinterde Italiaanse trashkijker die heeft geleerd te leven met de productionele en narratieve slordigheden waarvan deze films nu eenmaal vrijwel altijd rijkelijk zijn doortrokken. Uiteindelijk haalt deze film bij lange na niet het niveau van de besten uit de wonderlijke Italiaanse filmwereld van die tijd, zoals Suspiria of The Beyond. Maar de beloning die de fijnproever bij het zien ervan meekrijgt zijn de fantastische filmmuziek, sappige gore van kenmerkende Italiaanse makelij, en enkele inhoudelijke onderhuidse subtiliteiten die de film opmerkelijk genoeg maken om hem, al is het maar anderhalf uur, aandacht te geven.


Beoordeling: 2.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (5):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb