Tomie: Re-birth
Genre:Bovennatuurlijk, Drama
Regisseur:Takashi Shimizu
Scenario:Yoshinobu Fujioka
Jaar:2001
Taal:Japans
Speeltijd:101 minuten
Cast:Miki Sakai, Satoshi Tsumabuki, Kumiko Endou, Masaya Kikawada, Shgo Oshinari


Het is in de wereld van de horrorfranchises een gebruikelijke zaak. Een filmmonster, al dan niet menselijk, met een hoop doden op zijn geweten wordt door een onschuldige held of heldin verslagen en het dorp is gered. In de sequels blijkt echter dat het filmmonster in kwestie niet echt dood was en vrolijk terugkeert om nieuwe slachtoffers te zoeken. Ongebruikelijk is echter dat het monster binnen de film doodgaat en weer terugkeert, om vervolgens nog een keer van kant gemaakt te worden. Ook is ongebruikelijk dat de meesten die het monster doden het einde van de film niet zullen meemaken. Waar anders dan in Azi zouden deze ongebruikelijkheden in 1999 toch op het filmdoek verschijnen, in de manga verfilming Tomie.

Het vierde deel in de Tomie-franchise, Rebirth, wordt geregisseerd door Takashi Shimizu, eerder verantwoordelijk voor het succesnummer Ju-On en diens vier vervolgen, en de culthit Marebito. Hoewel franchises vaak al na het eerste deel tekenen van verval beginnen te vertonen is daar in dit geval gelukkig nog niets van te merken. Shimizu's regisseerkunsten maken van Tomie: Rebirth een op zijn minst waardevolle, of zelfs fantastische aanvulling op de serie.

Het verhaal begint met de climax van de relatie tussen Tomie Kawakami (in dit deel gespeeld door Miki Sakai) en Hideo Kamata (Shgo Oshinari). Terwijl hij een schilderij van haar maakt krijgen de twee een ruzie die eindigt met Tomie die het schilderij vernielt en Hideo die Tomie vermoordt. Hideo's vrienden Shunichi en Takumi komen net op dat moment binnen en helpen hem om van het lijk af te komen. Geschokte gezichten alom als Tomie de volgende dag op een voor Hideo georganiseerd feest verschijnt. Uiteraard begint de ellende dan pas goed. Hideo pleegt zelfmoord en Shunichi raakt op zijn beurt totaal verliefd. Dit levert behoorlijk wat spanningen op, zowel tussen Shunichi en zijn moeder als tussen Takumi en zijn vriendin Hitomi. De ontzettend mooie, lieve Tomie heeft er namelijk nogal een handje van om mensen te manipuleren en ze tegen elkaar op te zetten.

Shimizu's Tomie scoort op een aantal punten. Ten eerste is daar het fenomenale gebruik van ruimte. Net als in Ju-On weet Shimizu zijn camera zo te hanteren dat er naast de hoofdpersoon altijd wel iets anders te zien is in beeld. Naast de mooie plaatjes die dat oplevert zorgt de manier van bewegen met de camera er ook nog eens voor dat de spanning enorm verhoogd wordt en de kijker vaak op het puntje van de stoel terechtkomt. Het beste voorbeeld hiervan is waarschijnlijk wanneer Yakumi op onderzoek uitgaat in Hideo's huis en de camera vanuit een point-of-view standpunt zijn weg vastlegt, niet wetende wat er achter de volgende hoek te vinden is.

Buiten het camerawerk is de muziek wederom een van de grote pluspunten van Rebirth. Hoewel in de gehele Tomie-reeks een hoop aandacht aan de score is gegeven weet dit vierde deel door middel van een pakkend terugkerend thema en goede sfeermuziek de spanningsboog en emotionele lading goed te versterken. Na de eerste twee delen was Tomie: Replay hier ernstig in gebreke bij gebleven, maar gelukkig weet Gary Ashiya bij Rebirth het niveau weer op te pakken.

Het derde punt waar Shimizu goed op scoort is de manier waarop hij Tomie portretteert. Op een bijna onopzettelijke, achteloze wijze benvloedt zij iedereen die haar pad kruist, met fatale gevolgen. Elke man wordt hopeloos verliefd op haar en verandert vervolgens in een geobsedeerde, jaloerse en psychisch gestoorde moordenaar. Ze walgt van haar slachtoffers, op een manier die bijna aan medelijden doet denken, omdat ze zo makkelijk te breken zijn. Dit alles tussen neus en lippen door, aangezien de volgende verliefde jongen alweer voor de deur staat. Onder Shimizu's regie kan Miki Sakai schitteren en de film vrijwel eigenhandig naar een hoger niveau tillen.

Zijn er dan geen nadelen aan deze film? Natuurlijk wel. De manier waarop met de special effects wordt omgegaan is lachwekkend. In een film die zo sterk staat op het psychische vlak zou toch minstens een poging gedaan moeten worden om de effecten op een min of meer realistische wijze in te passen. De manier waarop het nu gebeurt is zo overduidelijk nep en veel te overdreven dat het niveau van de film er door omlaag gehaald wordt. Als na een ijzersterke psychologische scne een afgehakt poppenhoofd door het beeld heen rolt voelt dat als een behoorlijke anticlimax, waardoor de kracht van de voorgaande scene teniet wordt gedaan. Aangezien er niet bijster veel van dit soort effecten nodig zijn had men hier best meer aandacht aandacht aan kunnen besteden. Shimizu zou dit inmiddels toch wel moeten kunnen.

Toch is Tomie: Rebirth een van de sterkere delen uit de franchise. Shimizu laat duidelijk zien waarom hij een van de topregisseurs van de Aziatische horrorfilm is en bewijst tegelijkertijd de vruchtbaarheid van de Tomie-serie. Hoewel Tomie heel duidelijk niet voor iedereen toegankelijk zal zijn, is dit deel waarschijnlijk een van de meer gangbare films uit de reeks. Shimizu mikt duidelijk op een wat groter publiek (Ju-On liefhebbers zullen veel uit die film herkennen), maar zorgt ook dat hij geen afbreuk doet aan het Tomie-karakter en waar ze voor staat. Een absolute aanrader voor iedereen die na een eerste kennismaking met Tomie nog twijfelde, alsmede voor de reeds aanwezige adepten die geen genoeg kunnen krijgen van de mooie, lieve en demonische Tomie.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Steven
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (3):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Tomie (1999)
Tomie: Another Face (1999)
Tomie: Beginning (2005)
Tomie: Replay (2000)
Tomie: Revenge (2005)
Tomie: The Final Chapter - Forbidden Fruit (2001)

recensies
over horrorweb