The Hills Have Eyes
Genre:Slasher
Regisseur:Alexandre Aja
Scenario:Grťgory Levasseur, Alexandre Aja, Wes Craven
Jaar:2006
Taal:Engels
Speeltijd:107 minuten
Cast:Ted Levine, Aaron Stanford, Tom Bower, Kathleen Quinlan, Billy Drago


Met zijn opmerkelijk rauwe film Haute Tension behaalde het jonge Franse filmtalent Alexandre Aja internationaal zoveel succes, dat de rekenmeesters in Hollywood, 'the winner takes it all' neuriŽnd, de ogen op hem lieten vallen. Er lag een op papier goed idee. De zeventiger jaren zijn hip, de herverfilming van The Texas Chain Saw Massacre was behoorlijk succesvol en Wes Craven was niet te beroerd om, tegen billijke vergoeding, zijn culthit The Hills Have Eyes uit 1978 voor een herbewerking beschikbaar te stellen. Aja wist niet wat hem overkwam en zei ja voordat goed en wel tot hem doorgedrongen was wat er gebeuren zou, en de producenten haalden binnen de kortste keren veertien miljoen op om het project van de grond te tillen.

Maar toen Aja eenmaal bij zinnen was gekomen, bleken de Amerikaanse producenten de Franse eigenzinnigheid te hebben onderschat. Er lag al een scenarioschets en de locatiescouts hadden het veilige New Mexico al, naar zij meenden met succes, verkend. Maar Aja wilde met zijn makker Levasseur aan het werk en de film opnemen in het voor Amerikanen zo angstwekkende Atlasgebergte in Marokko. De marketingmolen in noordwest Los Angeles draaide al op volle toeren, en het werd kiezen of kavelen voor de Hollywood-tyconen. Met een enkele plot-inhoudelijke, publieksvriendelijke knieval van de regisseur werd het pleit voorts uiteindelijk in diens voordeel beslecht, en kon Aja de film gaan maken die hij maken wilde.

Voor wie het origineel niet kent: een Amerikaanse doorsneefamilie gaat in SUV met caravan, compleet met tweede-graads zijlinie (pa, moe, dochter met schoonzoon en baby, tienerdochter, puberzoon en twee honden), kijvend en wel door de woestijn naar het zonnige CaliforniŽ op vakantie. Onderweg vragen ze de weg, en worden ze binnendoor verwezen. Maar dan strandt men middenin de woestijn als gevolg van een ongeluk wegens een klapband, en valt men vervolgens ten prooi aan de ziekelijke razernij van de plaatselijke, als gevolg van atoomproeven gruwelijk misvormde bewoners.

Wat het eerste opvalt aan de film is de eerbied waarmee Aja Wes Craven's bronmateriaal behandelt. Hij geeft zijn film weliswaar een postmodern gezicht en geluid mee, maar doorspekt zijn beelden met eerbetonen aan het origineel. Aja probeert geen andere versie te maken, maar een alternatieve van hetzelfde verhaal. Als gevolg hiervan heeft de film meer weg van een in de erfenis van de zeventiger jaren wortelende film als The Devil's Rejects dan van de in beginsel meer verwante herverfilming The Texas Chainsaw Massacre uit 2003.

Dat wil niet zeggen dat Aja volledig op herhaling gaat, want hij brengt wel degelijk zijn eigen, nadrukkelijk visuele invalshoek naar voren. Hij houdt de vaart er goed in, en net als in Haute Tension weet hij zijn kijkers goed onder druk te houden zonder de greep daarbij te laten verslappen. Evenmin deinst hij er voor terug om het onderste uit de kan met gruwelijkheden dat KNB, de ongekroonde koningen van de analoge effecten, te bieden heeft te berde te brengen. En waar Craven zijn verhaal baseerde op de kanteling van goed naar kwaad, waarin de beesten slachtoffers worden en de slachtoffers beesten, houdt Aja zijn publiek een onmiddellijke spiegel voor waarbij die beesten onze eigen zelfkant zijn.

Een aardige vondst van scenarist Levasseur is het plagerige eerbetoon aan de succesvolle TV-serie uit de zeventiger jaren All in the Family, waarbij pater familias Big Bob veel weg heeft van Archie Bunker ("praise the Lord and bring the ammo"), diens slaafse vrouw Ethel een getrouwe doorslag is van Edith en schoonzoon Doug, overigens de kwintessensiŽle protagonist in deze film, de onvermijdelijke Meathead.

Toch heeft Aja niet een in alle opzichten onomstotelijk postmodern meesterwerk afgeleverd. Met name zijn acteursregie laat hier en daar nog te wensen over, en de film zou beslist nog meer aan beklemming hebben gewonnen als hij zijn kijkers de kans had gegund zich wat meer met de protagonisten te vereenzelvigen. Maar hij maakt wel duidelijk dat Hollywood het nog niet zo gek heeft bekeken door met hem in zee te gaan, want Aja, geboren op 7 augustus 1978, is een begenadigde filmmaker met een zeldzaam talent voor beeld- en maatvoering. In zijn versie van The Hills Have Eyes doorstaat hij de lakmoesproef naar het grote publiek in ieder geval met glans.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (14):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb