Dance of the Dead
(Masters of Horror - Season 1 - Episode 3: Dance of the Dead)
Genre:Science fiction, Zombies
Regisseur:Tobe Hooper
Scenario:Richard Matheson
Jaar:2005
Taal:Engels
Speeltijd:60 minuten
Cast:Jessica Lowndes, Jonathan Tucker, Robert Englund, Marilyn Norry


In een post-apocalyptische, door zure regen gedecimeerde wereld proberen de knappe 16-jarige Peggy en haar bedillerige moeder het hoofd boven water houden in een door hen gedreven wegrestaurant. Op zekere dag wordt het café op onplezierige wijze bezocht door een stel bloedzoekende motorrijders uit de nabijgelegen poel des verderfs Muskeet. Maar Peggy heeft nog maar weinig van de deplorabele wereld gezien en raakt in de verleiding om een keertje met een van hen, Jak geheten, mee te gaan. Hij neemt haar mee naar een disco in Muskeet. Afgezien van de in dergelijke etablissementen gebruikelijke thrash- en death-metal wordt hier iedere avond een succesnummer ten tonele gevoerd, een show waarin door chemicaliën tot schijnleven gewekte doden onder de bijtende stroomstoten van veedrijvers een soort Sint-Vitusdans uitvoeren.

Het filmleven van de inmiddels 63-jarige Texaan Tobe Hooper is een wonderlijke aaneenschakeling van successen en mislukkingen. Hij werd onsterfelijk door zijn baanbrekende, controversiële maar geniale The Texas Chain Saw Massacre. Maar veel wijst erop dat dit succes voor hem te vroeg kwam, want wisselvalligheid was daarna troef. De kannibalenslasher Eaten Alive kon er, voor wie ervan houdt, nog wel mee door maar veel werk leverde het hem niet op, totdat hij met zijn TV-bewerking van Stephen King's Salem's Lot weer een opmerkelijk goede film afleverde. Hij verdween vervolgens echter weer in de vergetelheid, tot niemand minder dan Steven Spielberg hem oppikte voor de regie van zijn hitfilm Poltergeist. Maar het forse budget dat hij vervolgens kreeg voor de scifi-horror Lifeforce bleek weggegooid geld, waarna zijn carrière definitief leek weg te zinken in filmprojecten waaruit hij voortijdig werd ontslagen, met matige films als Spontaneous Combustion en The Mangler, en de anonieme regie van afleveringen van TV series. In 2004 verraste hij vriend en vijand echter weer met een opmerkelijk scherpe herbewerking van Dennis Connelly's 70-er jaren cultfilm Toolbox Murders.

Hooper's stijl is niet eenvoudig duidbaar. Zijn beroemdste film The Texas Chain Saw Massacre is, wanneer men de rest van zijn filmportefeuille beschouwt, nauwelijks representatief. Echo's van het ijzingwekkende nihilisme in die film vindt men hooguit in flarden terug in Eaten Alive en Toolbox Murders. Wel geeft hij in al zijn werk blijk van vakmanschap, met een uitgekiend oog voor belichting, découpage en timing. Maar in de talrijke mediokere films die hij heeft gemaakt leek het of hij er zelf niet eens bij was, alsof hoofd en hart op de Texaanse vlakte waren achtergebleven. Alsof hij een enkele verscholen blik van achter de ronde brillenglazen vandaan zijn cameraman toewierp om hem te zeggen dat hij het verder maar moest zien uit te zoeken en het op een of andere manier, maakt niet uit hoe, af te maken. Het is die onverschilligheid die zijn werk uiteindelijk nog wel het meest kenmerkt, hem menig project heeft gekost en zijn carrière ernstig heeft belemmerd. Het geheim van Hooper is waarschijnlijk ook voor hemzelf nog steeds verborgen. Het is de sleutel tot zijn ziel, de prikkel die hem doet bewegen en de filmmaker in hem engageert. Talent heeft hij beslist, waarschijnlijk zelfs in zeldzame overvloed, maar God alleen weet hoe dit aan te spreken.

In zijn bijdrage aan Masters of Horror, de derde en minst toegankelijke aflevering in de TV-serie, is die prikkel onmiskenbaar aanwezig. Hooper is niet geïnteresseerd in publieksvriendelijke herkauwerij van wat men al van hem kent, maar lijkt van de gelegenheid gebruik te willen maken om met het eigen verleden af te rekenen en met een pennestreek op de postmoderne filmtrein te springen. Hij besteedt veel aandacht aan springerig gemonteerde beeldwisselingen zoals we die kennen uit films als Saw, en doorspekt zijn beelden met koude kleuren en harde contrasten. Maar hoezeer Hooper's poging op zichzelf ook is te respecteren, slagen doet hij hier maar zeer ten dele in wat hem voor ogen moet hebben gestaan. Richard Matheson's scenario geeft de personages nauwelijks enig reliëf mee, en Hooper slaagt er mede daardoor amper in om los te komen van postmoderne genrecliché's die weliswaar voor hemzelf nieuw zullen zijn maar de kijker al een en andermaal te zien heeft gekregen. De acteurs zijn, met uitzondering van de uitzinnig schmierende maar niettemin kostelijke Robert Englund als een Freddy Krueger 'on acid', te beperkt om het materiaal boven zichzelf uit te laten stijgen. Als gevolg hiervan is deze aflevering niet veel meer dan een postapocalyptisch sfeerverslag waarin te weinig gebeurt, en waarin Hooper meer met eigen vingeroefeningen bezig lijkt dan met het tot stand brengen van een onderhoudende rolprent.

Daarmee wil niet zijn gezegd dat deze aflevering geen goede, of in potentie zelfs briljante ideeën bevat. De dodendans is een ijzingwekkend, effectvol en origineel hoogtepunt in de redeloze wreedheid die het resultaat is van een tot uitzichtloosheid gereduceerd bestaan waarin iedere grond voor hoop op beter lijkt te ontbreken. En als de menselijke jakhals Jak in een dergelijk beklagenswaardig leven nog in staat blijkt om zoiets alledaags als liefde te ontwikkelen grenst dit aan het bovenmenselijke. Het is hierin dat deze opmerkelijke aflevering in de serie als horrorbijdrage, hoe bevreemdend deze verder ook mag zijn, als een geslaagd mag worden opgevat. Het is, ondanks de kritiek die men er terecht op kan hebben, een interessante kijk in de ontwikkeling van een begenadigde filmmaker die vooral met zichzelf overhoopt ligt en zich ondanks zijn gevorderde leeftijd doodworstelt om daar bovenop te komen. En het is tevens een welkome afwisseling op de traditionele en soms bijna plichtmatige 80er-jarenbenadering van de meeste overige afleveringen.


Beoordeling: 2.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (8):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Chocolate (2005)
Cigarette Burns (2005)
Deer Woman (2005)
Dreams in the Witch-House (2005)
The Fair-Haired Child (2005)
Haeckel`s Tale (2005)
Homecoming (2005)
Imprint (2005)
Incident on and off a Mountain Road (2005)
Jenifer (2005)
Masters of Horror - Season 1 (2005)
Pick Me Up (2005)
Sick Girl (2005)

recensies
over horrorweb