From Dusk Till Dawn 2: Texas Blood Money
Genre:Vampieren
Regisseur:Scott Spiegel
Scenario:Scott Spiegel, Boaz Yakin, Duane Whitaker
Jaar:1999
Taal:Engels
Speeltijd:88 minuten
Cast:Robert Patrick, Bo Hopkins, Duane Whitaker, Muse Watson, Danny Trejo, Bruce Campbell


Bijna iedere vergelijking van deze opvolger met de illustere voorganger is net zo voor de hand liggend als oneerlijk. Het eerste deel werd gefilmd door Robert Rodriguez, geschreven door Quentin Tarantino, geacteerd door George Clooney, Juliette Lewis en Harvey Keitel, en de speciale effecten werden gedaan door Tom Savini. Zelfs als dit gezelschap de Gouden Gids anderhalf uur lang had opgelezen zou dit, voorzien van Tarantino's commentaren op de advertenties van uitzend- en escortbureaus, al een onverbeterlijke film hebben opgeleverd. Over Texas Blood Money zouden we derhalve kort kunnen zijn: hij haalt het niet bij From Dusk Till Dawn. Maar daarmee is kous wat deze film betreft bepaald niet af, want ondanks het zwaarbeschadigde imago dat hij op grond van zijn 'koninklijke afkomst' heeft -- de film is indertijd min of meer de grond in geboord door alles en iedereen -- is het, wanneer op zichzelf en dus volledig los van From Dusk Till Dawn gezien, een alleszins acceptabele en vermakelijke film.

De film opent met een pas ontsnapte boef die de almachtige arm der wet in het stoffige zuiden van Amerika probeert te ontlopen. Hij zoekt en vindt contact met een maatje die met hem een bankroof in Mexico arrangeert. De compaan regelt daarvoor een team bestaande uit in films inmiddels gebruikelijke halfgaren, verschoppelingen, gevaarlijk gestoorden en ander gespuis. Het bonte gezelschap gaat naar, en komt, met de hernandad op de hielen, aan in Mexico maar bij het plaatselijke etablissement -- niet zonder toeval dezelfde als in het eerste deel -- komt men letterlijk vast te zitten in de hongerige vampieren.

Wie From Dusk Till Dawn heeft gezien zal onmiddellijk de gelijkenissen in het verhaal opmerken. Dit is de onderliggende essentie van een veelbeluisterde (maar ons inziens onterechte) kritiek op deze film dat het een slap aftreksel van diens voorganger zou zijn. De film is weliswaar een vervolg daarop, maar zet het verhaal niet voort en introduceert nieuwe hoofdpersonen in de reeds door de voorganger gevestigde verhaalcontext. Dat verschilt in principiële zin niets van wat de veelgeroemde George A. Romero bijvoorbeeld deed met zijn vervolgfilms(!) Dawn of the Dead en Day of the Dead. Spiegel en Yakin maken een andere film in dezelfde wereld. Dat is geen armetierig zwaktebod op de bioscoopkassa's, maar een op zichzelf volkomen legitiem uitgangspunt, namelijk continuïteit.

Er zijn een aantal zaken die van Texas Blood Money een opmerkelijke film maken. Zo zit het, afgezien van het beheerste maar attente acteerwerk, vol knipogen, verwijzingen, spoofs en hommages. Eén daarvan is de openingscène, waarin twee advocaten een zaak bediscussiëren. Ze betreden al pratend de lift naar de bovenste etage, maar de lift stopt onderweg omhoog onverwacht. Als een tegel van het systeemplafond in de liftkooi wordt gelicht om te kijken wat er aan de hand zou kunnen zijn denderen er plots honderden vleermuizen door de liftschacht naar beneden, en de advocaten zijn er geweest. Maar dan blijkt dit allemaal vervolgens een TV-scène te zijn, die wordt bekeken door een van de hoofdpersonen. Eén der advocaten wordt gespeeld door Bruce Campbell, de zwaar bekinde held uit Sam Raimi's Evil Dead films. De maker van deze film, Scott Spiegel, was tevens co-scenarist van Evil Dead II.

Het is vooral het Evil Dead-'DNA' dat deze film zich op wezenlijke onderdelen van From Dusk Till Dawn doet onderscheiden. Rodriguez' film was allesbehalve zwaar op de hand, maar deze film is zo mogelijk nòg kolderieker, met name vanwege de doldwaze kapriolen die de camera uitvoert. Zo krijgen we POV-shots te zien van iemand die zich opdrukt, vanuit een hongerig geopende vapierenbek, van een plafondventilator, van een bloedplas, zelfs van de kiesschijf van een telefoon, en nog veel meer. Texas Blood Money mag dan niet de allereerste keus zijn van de Tarantino-adepten, maar fans van naar absurdisme neigende horror met een boel gore, waaronder zij die zelfs na de tweehonderdste keer nog steeds van films als Evil Dead kunnen genieten, zullen het met deze film prima naar hun zin hebben.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (13):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb