The Fog
Genre:Bovennatuurlijk
Regisseur:Rupert Wainwright
Jaar:2005
Taal:Engels
Speeltijd:103 minuten
Cast:Tom Welling, Maggie Grace, Selma Blair, DeRay Davis


Toen filmproducent David Foster naar John Carpenter ging om het idee om diens The Fog een moderne herbewerking te geven te bespreken, verscheen er een ingetogen glimlach om diens mond. "Make me rich", reageerde de inmiddels hagelwitte filmtovenaar uit Kentucky, die niet zo nodig meer hoeft, minzaam en binnen het etmaal waren de royalties rond. Vier jonge sexy B-acteurs werden gerecruteerd, en The Core-schrijver Cooper Layne kreeg opdracht om Carpenter's verhaal te herschrijven naar een PG-13 scenario dat de tieners van de 21ste eeuw naar de bioscoop moet lokken. De schrijvende filmpers toog intussen bloeddorstig naar de journalistieke wapenkamer, op zoek ammunitie om de film, kan het zijn reeds op voorhand, standrechtelijk te executeren. Een als handelswaar ontworpen film is immers de ultieme gruwel van de rechtgeaarde filmliefhebber. En uw dienstwillige gaat er dan altijd, tegendraads als hij is, met goede zin voor zitten.

Het verhaal van The Fog is kort en simpel. Het leven op een Stephen King-achtig eilandje maakt zich op voor de viering van de 100ste verjaardag van de aartsvaders. Maar de heldhaftige pioniers van weleer waren lafhartige verraders wiens slachtoffers zich voor de gelegenheid in bovennatuurlijke mist hullen om historische zaken recht te zetten en wraak te nemen. Het perspectief op het verhaal is vanuit een jonge nazaat van een van de grondleggers en diens ooit met de noorderzon vertrokken vriendin, een door nachtmerries geplaagde spijtoptante die met onderbewuste bestemmingskwesties naar het dorpje is teruggekeerd.

De grote antagonist is de mist; in hogere zin heeft deze film dit, en de daarmee samenhangende problemen gemeen met het water in Dark Water. Maar waar in die film tenminste gepoogd werd om de onpersoonlijkheid van de antagonist te balanceren met personages die enige karakterdiepte meekrijgen, blijft men in The Fog steken in clichéplatitudes zodat de kijker uiteindelijk naar weinig meer kijkt dan het geploeter in de mist van een groepje jonge, beperkte acteurs. Die mist komt regelmatig als een wollen deken binnenrollen maar in plaats van dreiging mee te nemen beneemt deze het laatste zicht op het weinige interessante dat de film te bieden heeft.

In afgeleide zin bevestigt de film wel het meesterschap van geestelijk vader John Carpenter. Hij wist, met minimale middelen, wèl dreiging en beklemming aan het natuurverschijnsel mee te geven in zijn oorspronkelijke filmversie. Het fanatieke streven naar moderne, verkoopbare horror maakt blijkbaar blind voor de fundamentele lessen van de genregrondleggers. The Fog brengt alle horrorstereotypen bij wijze van uitgekiende marketingmix samen: een verwarrende videoclipmontage, sexy acteurs met een klein beetje (niet te veel) bloot, een luidruchtige soundtrack, een simpel lineair verhaaltje en een paar rake schrikmomenten. Het is weinig verrassend, laat staan enerverend. De film is, in alle eerlijkheid, niet beroerd genoeg in elkaar gezet om de grond in te worden geboord, maar het evenmin waard om al teveel aandacht aan te besteden.


Beoordeling: 1.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (7):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb