Bestel de DVD bij ...
Koop Dark Water bij bol.com
Dark Water
Genre:Ghost story
Regisseur:Walter Salles
Jaar:2005
Taal:Engels
Speeltijd:105 minuten
Cast:Jennifer Connelly, John C. Reilly, Pete Postlethwaite, Ariel Gade, Dougray Scott


Merkwaardig is dat toch, die aversie tegen remakes. Films mogen op boeken, computerspellen, toneelstukken en van alles en nog wat zijn gebaseerd, maar zodra ze zijn ontleend aan een andere film wordt dat tamelijk algemeen als zelfschennis beschouwd. Het is het ultieme manifest van een creatief failliet omwille van de winsten van filmproductie- en -distributiemaatschappijen. Sommigen, waaronder niet de minst gezaghebbenden in de filmkritische wereld, nagelen dergelijke films al aan het kruis zonder er ook nog maar een frame van te hebben gezien. Zij grijpen de kans op hun zoveelste litanie tegen al het verderf dat met name Hollywood uit louter winstbejag telkens weer over de toch al zo afgestompte popcornmassa uitstort. Maar er is iets voor te zeggen dat dergelijk naar sektarisme neigend purisme op zichzelf juist zelfschennis is. Miskent het immers juist niet impliciet de artistieke waarde van de film zelf? En was dat zo integere bronmateriaal dan niet met winstoogmerk uitgebracht?

Dark Water zag de gevestigde filmorde op voorhand tegen zich gekeerd. Gebaseerd op een film van het Japanse troetelduo van de filmelite, Hideo Nakata en Kôji Suzuki -- regisseur en schrijver van het fameuze Ring, beschouwde men alleen al het idee van een Amerikaanse remake ervan als schijten in de eigen voortuin. Schuimbekkend ging men er blijkbaar volledig aan voorbij dat het originele Dark Water eigenlijk helemaal niet zo'n beste film was. Het idee van het behekste water in een betonrotte flat heeft beslist potentieel, maar de Japanners maakten er een stroperige soap van met slechts hier en daar een beetje suspense. De film kon, met andere woorden, wel een beetje peper in de kont gebruiken.

Dahlia (Connelly) is zojuist van haar man gescheiden en is met haar dochtertje op zoek naar andere woonruimte. Veel kan ze zich niet veroorloven; bovendien is ze in een bittere voogdijstrijd met haar ex verwikkeld. Na wat aarzeling besluit ze haar intrek te nemen in een vervallen flatgebouw in het Newyorkse Roosevelt Island, vlakbij Manhattan. Het kost niet veel, maar dan heb je ook weinig en al snel ontdekt ze lekkages in haar appartement. Gaandeweg komt ze erachter dat de lekkages een bovennatuurlijk karakter lijken te hebben, en verband houden met een afschuwelijke tragedie die zich eerder in de flat heeft afgespeeld.

De Franse regisseur Salles leek de kritiek die de film op voorhand ten deel zou vallen te voorzien en zette hoog in. Hij doet er alles aan om een eclectische thriller te maken waarin hij het Japanse bronmateriaal respecteert, horrorclichés vermijdt en karakterdiepte toevoegt. In die opzet is hij maar zeer ten dele geslaagd. Alle dramatische uitwaaieringen halen nogal wat vaart uit de vertelling, en het vermijden van horrormomenten resulteert in een film die strikt genomen nog maar nauwelijks als horrorfilm kan worden gekwalificeerd. In de finale probeert Salles de horrorkraan alsnog (letterlijk!) open te draaien, maar in de gestaag kabbelende context van al het voorgaande in de film voelt dit geforceerd aan en werkt het eerder verbijsterend dan beangstigend.

Toch heeft deze remake een paar stevige troeven. Connelly geeft haar hoofdpersoon Dahlia prachtige diepte en breekbaarheid mee, en levert een Oscarwaardige acteerprestatie af. Postlethwaite en Reilly zijn ronduit verbluffend in hun bijrollen als serpentige conciërge en gladde makelaar. Scott en Gade steken wat bleekjes af bij dat acteergeweld, als respectievelijk de ex en het dochtertje, maar verstoren daarbij de gang van zaken niet. Ook de beeldcomposities die Salles de kijker voortovert mogen er zijn, met indrukwekkende panorama's van een grote stad waar de druilerigheid letterlijk vanaf druipt, en beklemmende perspectieven in de kleine ruimten.

Al met al is Dark Water wel een boeiende film. Vooral met zijn acteerwerk weet de film het origineel de loef af te steken, maar loopt hij, alle goede bedoelingen ten spijt, uiteindelijk toch in dezelfde maatvoeringsval als waarin de Japanse versie vast kwam te zitten. Water kan traag zijn.


Beoordeling: 2.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (10):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb