Bestel de DVD bij ...
Koop A Nightmare On Elm Street 6: Freddy's Dead bij bol.com
A Nightmare On Elm Street 6: Freddy's Dead
(Freddy's Dead: The Final Nightmare)
Genre:Slasher
Regisseur:Rachel Talalay
Jaar:1991
Taal:Engels
Speeltijd:89 minuten
Cast:Robert Englund, Lisa Zane, Shon Greenblatt, Lezlie Deane


Met een geflopte vijfde Nightmare film op het conto leek het New Line Cinema na een kleine tien jaar een goed idee om een punt te zetten achter de Freddy franchise. Een mooi einde voor het eens zo geliefde horroricoon Freddy Krueger zou de serie een waardig afscheid geven en tegelijkertijd de gaten vullen in het tot nog toe niet helemaal duidelijke verhaal achter het monster: de geschiedenis van Freddy Krueger. Het leek New Line ook een goed idee om Freddy definitief te laten sterven en had de titel van de film dan ook al klaar liggen: Freddy's Dead: A Final Nightmare. Een goed idee.

Het verhaal begint, zoals we inmiddels gewend zijn, in Springwood. In de jaren sinds Alice Johnson en haar zoon Jacob de laatsten waren die Freddy overwonnen is er veel gebeurd. Freddy, die in tien jaar tijd systematisch alle tieners van Springwood heeft omgebracht, is op zoek naar zijn laatste slachtoffer. De enige tiener die nog leeft (Shon Greenblatt) wordt in zijn droom uit een vliegtuig gezogen. Gelukkig wordt hij, voordat de grond te dichtbij komt, wakker in zijn bed, om er vervolgens achter te komen dat hij nog droomt. Dit wordt de oplettende kijker al snel duidelijk als buiten het raam Freddy Krueger opduikt. Freddy heeft zich voor de gelegenheid getooid in zijn beste Harry Potter kostuum, vliegt op een bezem en strooit met Wizard of Oz quotes. De arme tiener wordt echter niet vermoord, maar geteleporteerd naar een plek buiten Springwood, met de opdracht om iets of iemand te gaan zoeken. De oplettende kijker zal op dit punt al de nodige angsten hebben, niet van het goede horrorsoort, maar voor het vervolg en het niveau van de film.

Maggie Burroughs (Lisa Zane) is een psychiater die een verdwaalde jongen onder haar hoede krijgt die aan geheugenverlies lijdt. Het blijkt echter al vrij snel dat de dokter en de arme jongen dezelfde terugkerende droom hebben, waardoor het voor beiden een belangrijke kwestie wordt om uit te vinden waar de jongen vandaan komt. Maggie vermoedt namenlijk dat er in haar verleden ook iets is geweest dat te maken heeft met deze dromen en dus ook met "John Doe", zoals de jongen inmiddels genoemd is. De oplettende kijker zal wellicht op dit punt al vermoeden hoe het verhaal zich verder zal ontvouwen.

Maggie en John komen er middels een foto van een watertoren achter waar John vandaan komt en gaan op weg, tijdens de rit vergezeld door drie andere psychiatrische patiŽntjes die zich handig achter in de bestelbus, het voertuig van dienst, verstopt hadden. Aangekomen in Springwood blijkt dat het dorp volledig kindloos is, en dat pogingen om het dorp te ontvluchten op een of andere manier onmogelijk zijn. Wat volgt is een serie van de meest belachelijke scenes tussen Freddy en de kinderen (Freddy doodt een stonede jongen door hem in een videospel van zichzelf tot moes te slaan, een andere door met zijn messen over een krijtbord te krassen en hem zijn niet dove oor zo ook af te nemen). Door dit alles heen worden we getrakteerd op flashbacks van een klein meisje die door een tuin heen rent.

Maggie ontdekt dat Freddy vroeger een kind had, dat van hem is afgenomen. Hierdoor raakte arme Freddy verbitterd en is hij geworden tot wat hij nu is. John, inmiddels ervan overtuigd dat Freddy hem in eerste instantie gespaard heeft omdat hij het kind in kwestie is, wil alles op alles zetten om Freddy te vinden en zijn vader van de ondergang te redden. De oplettende kijker zal zich vast afvragen hoe de makers dit zo verschrikkelijk doorzichtig hebben kunnen schrijven, terwijl de flashbacks over het kleine meisje voorbij blijven rollen. John overleeft het verhaal uiteraard niet, aangezien Maggie de uitverkorene blijkt te zijn en Freddy door middel van haar kan ontsnappen uit Springwood om zijn geluk elders te beproeven. De film eindigt uiteindelijk met een gevecht tussen Maggie en Freddy dat ze alleen kan winnen door een 3D bril op te zetten en zo in de droomwereld Freddy naar de echte wereld te slepen. Eerlijk waar, ik verzin dit niet, de film loopt echt zo.

De mensen bij New Line hadden zich het goede idee op geen slechtere manier kunnen wensen. Waar Freddy in de eerste Nightmare nog een wreed, afzichtelijk en sarcastisch monster was, is hij in dit debakel gewoon gedegradeerd tot de clown van dienst. De mensen bij New Line hadden in hun goede idee waarschijnlijk bedacht dat de film een lichtgewicht moest worden op verhaaltechnisch gebied, met leuke oneliners en leuke cameos (onder anderen Roseanne Barr en Tom Arnold als twee oude dorpsmensen die helemaal in de wolken zijn omdat er weer kinderen rondlopen in Springwood, en Alice Cooper als de vader van Freddy... verschrikkelijk). De mensen bij New Line wilden waarschijnlijk ook de meest creatieve en grappige moorden plkaats laten vinden, maar kom op zeg... Freddy die een videogame van zichzelf speelt en Freddy op een vliegende bezem in Harry Potter kostumm zijn niet creatief en al helemaal niet leuk. Zelfs zijn oneliners zijn van een zo bedenkelijk niveau dat de eens zo gevreesde Freddy Krueger nog geen halve schim is van wat hij ooit was. Het is wat dat betreft ook een compliment naar Robert Englund dat hij al deze ellende kon spelen zonder daarbij constant in huilen uit te barsten.

Freddy's Dead besluit inderdaad een tijdperk, maar absoluut niet op de manier die een Nightmare on Elm Street verdient. Alles wat in de eerdere delen de serie maakte (droom/werkelijkheid grenzen, een echte bad guy, beklemmende settings en een gemiddeld genomen samenhangend verhaal) is in deze Final Nightmare volledig overboord gegooid en ingeruild voor de trucs uit de goedkope komediedoos. Lisa Zane haalt als de vrouwelijke hoofdrol geen moment het niveau van Heather Langenkamp (Nancy in deel 1 en 3) of zelfs van Lisa Wilcox (Alice in deel 4 en 5). Ze probeert de geduldige realistische psychiater te spelen terwijl ze van het ene moment op het andere in hysterisch gegil kan uitbarsten. Helaas, helaas, helaas...

De flashbacks naar Freddy's verleden hadden in een laatste deel de perfecte laatste puzzelstukjes kunnen opleveren. Zijn problemen met zijn vader die hij afreageert op zijn vrouw, het kind dat de hobbykelder van haar vader ontdekt... in een goed verhaal had dit het afgemaakt. Het komt in deze film echter totaal niet uit de verf, enerzijds omdat het misplaatst is en anderzijds omdat voornamelijk Shon Greenblatt telkens weer tussenbeide komt met zijn gedachten over Freddy zijn vader.

Het is goed dat de makers op het einde van de film hebben besloten een videocollage te maken van de moorden en andere hoogtepunten uit de eerdere Nightmare-films. We eindigen dan in ieder geval met een gevoel dat er wel degelijk goede Nightmare-films zijn gemaakt, ook al was deze een aanfluiting. Terwijl het scherm langzaam zwart wordt komt er een foto van Freddy in beeld, vergezeld door de letters R.I.P.

Hoe kan Freddy na deze draak ooit rusten in vrede?


Beoordeling: 0.5 (?)
Recensent: Steven
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (18):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Freddy Vs. Jason (2003)
A Nightmare On Elm Street 2: Freddy's Revenge (1985)
A Nightmare On Elm Street 3: Dream Warriors (1987)
A Nightmare On Elm Street 4: The Dream Master (1988)
A Nightmare On Elm Street 5: The Dream Child (1989)
A Nightmare On Elm Street 7: New Nightmare (1994)
A Nightmare On Elm Street (1984)

recensies
over horrorweb