Bestel de DVD bij ...
Koop Suspiria bij bol.com
Suspiria
Genre:Mysterie, Slasher
Regisseur:Dario Argento
Jaar:1977
Taal:Engels, Italiaans (dubbed)
Speeltijd:98 minuten
Cast:Jessica Harper , Stefania Casini , Flavio Bucci , Miguel Bosé , Barbara Magnolfi , Susanna Javicoli


Suspiria is deel 1 van de zogenoemde '3 moeders' waarvan er tot dusver 2 (de andere is Inferno) zijn voltooid, welke films als het allerbeste in het genre ooit gemaakt kunnen worden beschouwd. Het is tevens de eerste film waarmee de Italiaanse meesterfilmschilder Dario Argento buiten het genre trad waarmee hij naam maakte, de Italiaanse slasher of 'giallo', zo genoemd naar de gele kleur van de boekomslagen van de driestuiverdetectives in het land van pasta's, olijven en Juventus. Maar hij gaat daarbij niet al te ver van huis, en de unieke stijlelementen die van Deep Red zo'n bijzondere film maakten zijn ook in deze film nadrukkelijk aanwezig. Suspiria is misschien niet de allerengste film, maar behoort wel tot de allermooiste die men ooit zal kunnen zien.

De film is geschoten met de laatste nog in Europa beschikbare Technicolor apparatuur, en de daarmee opgenomen scènes zijn in kleuren doordrenkt. De gebruikte kleurtonen leveren tegelijk mierzoete en intens gruwelijke beelden op, als ware een portie cyaankali bedekt met slagroom. Het op zichzelf simpele verhaal is geschreven door Argento en zijn toenmalige levensgezellin Daria Nicolodi, en behandelt de lotgevallen van de Amerikaanse balletdanseres Suzy Banyon (Jessica Harper) die naar een exclusieve Duitse dansschool gaat om zich daar verder te bekwamen. In de regenachtige nacht van haar aankomst worden een medestudent en haar vriendin vermoord. De schuchtere Suzy gaat voorzichtig op onderzoek uit en komt steeds dichterbij de geheimzinnige gang van zaken die achter de moorden schuilgaat, en die verband lijken te houden met een duister geheim van de streng geleide school. Maar naarmate het dodental verder oploopt raakt Suzy steeds verder verstrikt en verdwaald in een doolhof van zwarte magie en waanzin.

Op dit schetsmatige verhaal bouwt Argento een film op die is doortrokken van spanning en dreiging. Velddiepte en beeldcompositie zijn briljant, en achter de overweldigende pracht van ieder filmbeeldje lijkt iets dodelijks en bovennatuurlijks schuil te gaan dat net buiten beeld ligt. Suspiria zwelgt, net als het reeds genoemde Deep Red, in gothische overdaad maar de film heeft er nog meer mee gemeen, zoals de bijna hysterische moordscènes en de pulserende, dreigende en soms dissonante muziek die het magistrale Goblin aan de betoverende beelden meegeeft. Verrassend genoeg is Suspiria een van Argento's minder gewelddadige films, en leunt hij meer op sfeer en toonzetting dan op gruwel en geweld. Maar àls er dan wordt gemoord is wat we ervan te zien krijgen niet te missen. De dubbele openingsmoord is nog steeds een van de gruwelijkste en tegelijk indrukwekkendste moordscènes ooit gefilmd. Wanneer de camera langs de ontzielde en verminkte lichamen zwiert slingert Argento de kijker virtuoos heen en weer tussen tergende gruwelijkheden en adembenemend mooie beelden.

Argento heeft gezegd dat de film was geschreven voor jongere acteurs, en het is juist hierin dat de niet bepaald als acteursregisseur bekend staande filmmaker doel treft. Met de jonge, met grote kinderlijke ogen de wereld inkijkende Jessica Harper in haar rol als verweesde scholiere krijgt de film een dromerige, bijna sprookjesachtige lading mee. Haar medestudenten zijn- of gedragen zich als kinderen, en de onderwijzende staf bestaat uit heerszuchtige nonnen. Zelfs de filmdecors lijken zo te zijn ontworpen dat Suzy erdoor wordt overweldigd. Vlak voor de filmontknoping loopt ze door de donkere gangen van de school, langs de keuken met de daarin hangende fonkelende messen, en betreedt ze een kamer waarvan het bloemetjesbehang haar ieder moment bij de négligé-kladden lijkt te kunnen gaan vatten. Deze scène is doortrokken van de zwoele, zwierige kleuren die te zien zijn in menige Disneyfilm, van angstige claustrofobie a la Kafka, en van een sprookjesachtige beklemming die we bijvoorbeeld kennen van Alice in Wonderland.

Bijzondere vermelding verdient voorts het uitmuntende camerawerk. Met zijn bij de oude meester Mario Bava genoten opleiding maakt Argento, samen met cameraman Luciano Tovoli (Tenebrae) en productieontwerper Guiseppe Bassan (Tenebrae, Inferno, Cannibal Ferox), een levendige en kleurrijke film die zich nadrukkelijk onderscheidt van de genrestandaard. In plaats van de gebruikelijke, harde, mistige en schaduwrijke beeldvoering krijgen we open beelden te zien die qua toonzetting niet zouden misstaan in een veertigerjarenmusical. En àls Argento dan een keer teruggrijpt naar die donkere en mistige genrestandaard, worden zijn beelden daarbij kunstzinnig uitbelicht met rijke blauwe en rode fills. Om de beeldeffecten nog eens extra aan te zetten verwijderde Tovoli bovendien zijn kleurfilters bij de ontwikkeling van het filmpositief, als gevolg waarvan het kleurcontrast enigszins verdwijnt en de kleuren in elkaar over lijken te lopen. Hierdoor ziet de film er meer uit als een schilderij dan als een foto.

Nadat het kijken van deze film eenmaal is bezonken zal bij velen enigszins het gevoel bekruipen dat het verhaal minder voorstelt dan het aanvankelijk lijkt te zijn. Met al zijn dreigende sfeer, beklemming, bloeddoortrokken momenten, kruipend ongedierte en andere gruwelen is er uiteindelijk niet zo heel veel meer dat het verhaal bijeenhoudt dan de logica van een nachtmerrie. Wanneer de ontknoping voorbij is zal menigeen zich op het hoofd krabben. Van de stortregen in het begin van de film, totaan de donder en bliksem in de finale, is er niet bijster veel verhalende samenhang die de kijker van een scène naar de daaropvolgende voert. En naarmate men de film vaker ziet, wordt steeds duidelijker hoe oppervlakkig het verhaal eigenlijk is. Maar het zijn de adembenemende beelden, de beukende muziek en de gekmakende beklemming die de kijker, telkens weer, naar de film terug zal laten keren.


Beoordeling: 4.0 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (28):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb