Bestel de DVD bij ...
Koop Saw bij bol.com
Saw
Genre:Thriller
Regisseur:James Wan
Jaar:2004
Taal:Engels
Speeltijd:102 minuten
Cast:Leigh Whannell , Cary Elwes , Danny Glover , Ken Leung , Dina Meyer , Mike Butters , Paul Gutrecht , Michael Emerson


Hoe baanbrekend het idee achter David Fincher's Se7en uit 1995 moet zijn geweest wordt duidelijk bij het zien van de low-budget productie Saw van de jonge, van oorsprong Maleise filmmaker James Wan. Fincher voelde instinctief aan dat met een beklemmende en intelligente vertelling over psychopaten vanuit het het schijnsel van een zaklamp enorme verdieping aan het horror/thriller genre mee zou kunnen worden gegeven. En hoewel die film, vanuit horrorperspectief bezien, sporen van een vingeroefening in zich droeg, wisten Wan en acteur/scenarist Leigh Whannel al even instinctief hoe de bakens die door Se7en nog binnen de gangbare filmbestemmingsplannen waren gezet konden worden opgepakt en in onontgonnen gebied moesten worden geplaatst.

De film speelt zich in essentie af op het snijvlak van het al genoemde Se7en, Cube en Reservoir Dogs, en behandelt de gruwelijke lotgevallen van twee mensen die in een kelder zijn vastgeketend. Terwijl ze wanhopig op zoek gaan naar een manier om zich te bevrijden komen ze er gaandeweg achter dat ze figureren in de finale kruistocht van een zich Jigsaw noemende geniale gek die zich tot hoger doel heeft gesteld om mensen die geen prijs op het leven stellen op morbide wijze met de eigen defecten te confronteren.

Het is in velerlei opzichten een typische postmoderne horrorfilm, met een luidruchtige (maar effectvolle) soundtrack, scherpe beeldwisselingen, een grijs getoonzette kleurvoering en een videoclip-achtige maatvoering. Maar Óls je dan een film in dit formaat moet maken, wat men daarvan dan ook mag vinden, doe het dan zoals James Wan met Saw. De film zet de kijker bij voortduring onder druk, grijpt hem bij de keel zonder de greep te laten verslappen en is rauw, spannend, verrassend en soms gruwelijk. Wan is wijselijk niet in de verzoekingen geleid om een film voor een zo breed mogelijk publiek te maken, maar gaat in plaats daarvan compromisloos en doeltreffend voor zijn concept op een wijze die bijvoorbeeld Wrong Turn, 28 Days Later, de Ginger Snaps-reeks en The Descent zulke goede films hebben gemaakt.

In de dramatische structuur van de film neemt Wan een weloverwogen risico. Zijn protagonisten zijn geen klassieke hoofdpersonen in empatische zin. De kijker volgt hun kwellingen en lijdt weliswaar met hen mee, maar hij doet dit uitsluitend op basis van de intensiteit waarmee Wan de gruwelen waaraan ze zichzelf door toedoen van Jigsaw blootstellen in beeld laat brengen, en niet vanwege enig medeleven met de personages zelf. Het is de film op regelmatig te beluisteren kritiek op het acteerwerk komen te staan. Maar voor wie bereid is in Wan's dramatische tegendraadsheid mee te gaan weet de film dit prima werkend te krijgen. Het is een bewijs van Wan's bijzondere filmtalent en gevoel voor het genre, en een proeve van zuiver vakmanschap. Dit is het soort ouderwetse en doortimmerde ambachtelijkheid waarmee een hypermoderne en in alle denkbare opzichten eigentijdse film is gemaakt.

Wan en Whannell stellen tevens, door hun niet aflatende en genadeloze bombardement van alle zintuigen heen, een prangend moreel-filosofisch dilemma aan de orde. Wat doet de, in het maatschappelijke verkeer voor gangbaar en normaal doorgaande mens, kantelen naar de eigen innerlijke zelfkant? En welk tot welk offer is hij dan vervolgens bereid om zijn enige fundamentele zekerheid, het bestaan in het nu, te behouden? Waar wordt zijn intu´tieve drang tot lijfsbehoud uiteindelijk vermorzeld onder zijn primaire angsten en verkiest hij de dood zelve boven de fundamentele angst daarvoor? De film biedt geen afdoend antwoord op- of hoger inzicht in deze vraagstukken, maar stelt deze aan de orde en constateert daarbij dat iedereen een persoonlijk portaal naar de eigen waanzin heeft.

Saw is zˇ succesvol gebleken dat de onzichtbare antagonist Jigsaw binnen de kortste keren tot een icoon van Leatherface-achtige proporties uitgroeide. Bovendien kreeg de film, volgens de beproefde Hollywood-traditie, een vervolg in het opvallend scherpe Saw 2 en is, wanneer deze recensie wordt geschreven, niet alleen de preproductie van Saw 3 inmiddels in volle gang maar breekt ook Cabin Fever regisseur Eli Roth's op Saw ge´nspireerde Hostel records als de eerste horrorfilm die sinds mensenheugenis de bioscoopbezoeklijsten in de Verenigde Staten aanvoert.


Beoordeling: 3.5 (?)
Recensent: Kairo
Links:  IMDB  Bekijk Trailer  

Beoordeling bezoekers (74):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


Zie ook:Saw II (2005)
Saw III (2006)
Saw IV (2007)

recensies
over horrorweb