House On Haunted Hill
Regisseur:William Malone
Jaar:1999
Taal:Engels
Speeltijd:93 minuten
Cast:Geoffrey Rush, Famke Janssen, Taye Diggs, Peter Gallagher, Chris Kattan, Ali Larter, Bridgette Wilson


House On Haunted Hill is een herbewerking van de bafaamde Vincent Price-film uit 1959 uit de hobby-horrorstal van Joel Silver, Dark Castle Entertainment, een maatschappij die inmiddels bijna garant staat voor een uur of anderhalf horrorvermaak met blije speciale effecten. De film heeft een ijzersterk begin met sterspeler Geoffrey Rush als pretparkmagnaat in de hoofdrol. De humor in combinatie met aardige verrassingselementen zetten direct de toon. Evelyn (een zoveelste bitchrol van Famke Janssen) wordt intens gehaat door haar über-rijke en een stuk oudere echtgenoot Steven Price (in een al te opzichtige hommage van Rush). Als een volbloed verwend nest besluit ze vanuit haar bad telefonisch door te geven aan Price, dan bezig met het succesvol promoten van zijn nieuwste attractie, waar ze haar volgende verjaardagpartijtje wil vieren: de oude psychiatrische inrichting House on Haunted Hill.

Hier zijn in de jaren '30 vreselijke experimenten uitgevoerd door dokter Vannacutt die het credo had “als je gek wordt door pijn kan extreme pijn je gekte ook wegnemen”. Het huis brandde na een opstand van de bewoners volledig uit maar niemand kon ontsnappen daar het hele pand ijzeren luiken over elke opening kan neerlaten om in- en uitlopen onmogelijk te maken. Uiteraard heet het pand House on Haunted Hill omdat alle overledenen daar nog rondspoken. Een gewoon feestje zal het niet worden, want er blijken geen bekenden van het constant ruziënde echtpaar uitgenodigd maar 5 vreemdelingen. Eenieder die een nacht in het huis overleeft krijgt een miljoen, de miljoenen van de personen die het niet overleven worden verdeeld onder degene die daar wel in slagen. Met dit gegeven op de uitnodiging gaat het feest sfeervol van start op de klanken van Marilyn Manson’s Sweet Dreams. We leren de hoofdrolspelers kennen en worden geïntroduceerd in de zieke geest van zowel Rush als Jansen.

Rush heeft een aantal valstrikken verstopt in het spookhuis om iedereen de stuipen op het lijf te jagen, maar al gauw blijkt dat hij niet de enige is die trucs uithaalt. Het huis leeft en zint op wraak. Sfeervolle beelden door donkere gangen en enge ruimtes zijn het gevolg. Alle horrorclichés worden uit de kast gehaald, van eeuwig flikkerende lampen die weinig licht geven tot de "slachtoffers” die twee lekkere wijven, een Afro-Amerikaan, een zenuwlijder en een arts voorstellen. Het lijkt erop dat Rush zijn vrouw om wil brengen en middels intriges die wat verder gaan dan pure horror wordt duidelijk dat deze tante net zo’n hekel aan haar echtgenoot heeft als hij aan haar. Een buitenechtelijke relatie en een lekkere scéne in de electroshock kamer zijn hier het ultieme bewijs van.

De film biedt geen al te sterk verhaal maar moet het voornamelijk hebben van de sfeer. Deze is af en toe ronduit eng en prachtig in beeld gebracht. De film siddert door tot duidelijk wordt dat niemand in het huis veilig is voor het huis zélf. De te winnen miljoenen zijn niet meer boeiend en iedereen probeert zichzelf te redden - te laat in veel gevallen. De psychologische werking van een aantal mensen in een spookpand die elkaar naar het leven zouden kunnen staan om een hoop poen is een aardig gegeven om de hoofdrolspelers de ongeloof jegens het doordraaiende en bezeten huis te laten volhouden. Ook zitten er wat pogingen in de film om uit te leggen hoe en waarom het huis zo pissig is en waarom juist deze mensen de toorn des kwaads over zich hebben afgeroepen. Dit is een miniem stukje verhaallijn wat enkel en alleen het bloedvergieten probeert te rechtvaardigen, wat op zichzelf prima lukt. Uiteraard zijn alle bezoekers familieleden van de vroegere artsen en verplegers van de inrichting, en uiteraard is er een adoptiekind bij dat het overleeft.

Het einde van de film is ronduit slecht te noemen. De speciale effecten die hier zijn gebruikt zijn om te huilen en de grote zwarte gifwolk die al het verzamelde kwaad van The House on Haunted Hill moet voorstellen is bijna lachwekkend. Bij de laatste momenten van de overgebleven hoofdrolspelers hoop je bijna dat het happy end omslaat in een laatste woeste stuiptrekking van het huis, maar helaas. Al met al een vermakelijk stukje horror voor de Dark Castle filmfan. Hou je van creepy sfeertjes en het vaak terugkerende “spastisch bewegende gezichtloze griezel-element” (zie Jacob’s Ladder), bloed en suspense dan vergeef je de film zijn suffe einde vanzelf.


Beoordeling: 3.0 (?)
Recensent: Pornstar
Links:  IMDB  

Beoordeling bezoekers (18):

Bekijk het stemgedrag

Beoordeel deze film:


recensies
over horrorweb